Blog van René Hasekamp

Wegens aanhoudende problemen door spam-robots is dit blog verplaatst naar Blogger. De archieven - die u nu bekijkt - blijven echter open, zij het zonder mogelijkheid van commentaar.

Blog Home
Blog Archieven
Voortzetting van dit blog
Site Home Page (Engels)
Thailand Index (Engels)
Genealogie Index (Engels)

XML Feed van dit blog

Email address

Startlog.nl
Abonneren op Bloglines
Abonneren bij NewsIsFree

December 2005
SMTWTFS
    123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031



Powered By Greymatter

Thursday, December 29th

Inburgering test


Gisteravond was op Nederland 1 de 'nationale inburgering test' te zien en te maken. Met veel zelfvertrouwen heb ik daaraan meegedaan. Ik woon tenslotte al iets meer dan zestig jaar in Nederland, ik heb er de lagere en middelbare school met succes doorlopen. Daarna heb ik in Nederland er twee academische studies met succes voltooid. Verder heb ik in al die jaren dat ik in Nederland gewoond heb redelijk om mij heen gekeken, dacht ik.

Maar tot mijn verbazing ben ik nog niet ingeburgerd. Voor de test had ik het rapportcijfer 4,7 omdat ik slechts 25 van de 36 vragen goed had. Mijn Thaise vrouw, die hier nu 11 jaar woont, had een bijna even goed resultaat: 24 vragen goed. Zij is dus bijna even goed (of volgens onze overheid bijna even slecht) ingeburgerd als ik. Wanneer voor haar een inburgeringscursus verplicht wordt moet ik dus waarschijnlijk mee. Leuk, samen op cursus!

Ik meen uit de inleiding op het programma begrepen te hebben dat deze vragen representatief zijn voor de test die men aan toekomstige Nederlanders wil gaan afnemen in het land van herkomst. In dat geval kunnen we erop rekenen dat er nauwelijks immigranten bij zullen komen. Of zullen er slimme repetitoren in Marokko en Turkije en in al die andere immigratielanden opstaan die onze toekomstige landgenoten trucjes zullen leren om de vragen uit de test juist te beantwoorden?

Aardig was het om te zien dat van de groepen die in de studio meededen de 'afhaalchinezen' de beste resultaten hadden. Die zijn dus wel goed ingeburgerd. Maar ja, de tijd van 'Pinda, pinda, lekka, lekka' ligt ook al ver achter ons. De bekende Nederlanders hadden – net als bij het dictee – zeer wisselende resultaten.

Wat waren eigenlijk de vragen die ik zo moeilijk vond? Om een paar willekeurige voorbeelden te geven: Er werden drie foto's getoond van voortuintjes, met een toenemende hoeveelheid 'rommel' erin. De vraag was welke tuin representatief is voor Nederland. Ik koos zonder aarzelen de tuin met de meeste rommel, want dat ius wat ik zie wanneer ik door ons landje fiets. Maar nee, ik heb nooit goed om me heen gekeken. De mooi opgeruimde voortuin is typisch Nederlands. Verder was er een nogal detaillistische instinker over de Vader des Vaderlands, die ik ook fout had.

Ik wist wel hoe lang een treinreis van Amsterdam naar Enschede ongeveer duurt, maar vroeg mij daarbij wel af hoe je dat als toekomstige Nederlander in het buitenland te weten kunt komen. Ook wist ik wel dat je als Nederlander een kaartje aan iemand kunt sturen bij vrijwel alle gelegenheden, als je aarzelt hoe je moet handelen. Maar dat je de olie van de oliebollen tegenwoordig niet meer als chemisch afval hoeft te beschouwen was weer nieuw voor mij.

Zo kan ik nog wel even doorgaan, maar ik laat het hier maar bij. Deze test heeft mij weer eens geleerd dat er veel betaalde bezigheidstherapie in ons land is. Er was namelijk een mevrouw in de studio die betaald wordt voor het maken van dit soort tests voor buitenlanders en die mevrouw geloofde heilig in haar werk.

Van haar kun je dan ook niet verwachten dat ze haar baan publiekelijk op de tocht zet, maar van mij kunt u niet verwachten dat ik deze test, die ik niet met succes kon volbrengen, zinvol vind voor toekomstige Nederlanders en representatief vind voor Nederland. Hij is natuurlijk wel erg nuttig om het aantal toekomstige Nederlanders sterk te beperken. En misschien is hij daar voor bedoeld! De test wordt herhaald op 31 december.
hasekamp on 12.29.05 @ 06:03 PM CET [link]


Wednesday, December 28th

Een jaar na de tsunami


khaolak (22k image)


Een jaar na de tsunami op Tweede Kerstdag 2004 blijkt de mate waarin de schade in de getroffen gebieden hersteld is en de mate waarin de slachtoffers geholpen zijn, hoewel zeer verschillend, over het algemeen tegen te vallen. Dat valt wel af te leiden uit de vele herdenkings-uitzendingen die we op de tv hebben kunnen zien.

In Thailand is het herstel nog het best verlopen. Het eiland Phuket is grotendeels (in ieder geval voor het oog) in de oude vorm teruggebracht en er is een waarschuwingssysteem voor een eventuele volgende tsunami geïnstalleerd.
Maar voor een deel bedriegt de schijn. In de badplaatsen die op Phuket door toeristen bezocht worden is alle schade nu wel hersteld of voor het oog weggewerkt. Khao Lak (zie de foto bovenaan) is echter nog lang niet in de oude toestand hersteld. De foto werd drie maanden geleden door mij gemaakt, dus hij is niet helemaal actueel. Maar uit wat ik daarna gelezen en gehoord heb is de foto nog behoorlijk actueel.

Toch is Thailand ook vanuit een ander gezichtspunt bekeken het meest voortvarend te werk gegaan. Het land heeft vrij snel verklaard geen buitenlandse hulp nodig te hebben, en de geboden en aanvaarde hulp bestond daar dan ook voornamelijk uit eerste noodhulp en (veel) hulp bij de identificate van de slachtoffers. Die identificatie is daar nu voor een groot deel voltooid.

Tussen de toeristengebieden liggen echter kleine dorpen waar veel minder is gebeurd. Het toerisme moet eerst weer op gang gebracht worden, is de filosofie van de Thaise regering.
Uit gesprekken met de plaatselijke bevolking in Patong (de belangrijkste toeristenplaats op Phuket) heb ik dan ook begrepen dat de getroffen personen zonder onroerend goed dat interessant voor het toerisme is (straatverkopers bijvoorbeeld) nog niets aan vergoeding gezien hebben, met uitzondering van een voedselpakket, betaald door de Koning. Niettemin zal ook voor hun bij het weer op gang komen van het toerisme de situatie ook wel verbeteren.

In Indonesië is nog bitter weinig aan wederopbouw gebeurd. En wat er nieuw gebouwd is met geld uit het buitenland is van een – zacht gezegd – matige kwaliteit. Hulporganisaties kunnen daarover niet vrijuit praten in de tv uitzendingen, maar ik meen wel begrepen te hebben dat de noodzakelijke ambtelijke werkzaamheden (een modern eufemisme voor corruptie) vertragend werken.

Wat er wel te zien is geweest heeft voor mij, als leek, duidelijk gemaakt dat de zwaar getroffen gebieden in Indonesië de komende jaren, en misschien wel decennia, niet herbouwd zullen worden. Grote stukken land staan nog steeds onder water en de droge gebieden zien er nog net zo uit als vlak na de tsunami. Veel bewoners zijn dan ook naar andere gebieden getrokken. In Sri Lanka en India is het al niet veel beter gesteld.

Het is daarom niet zo verwonderlijk dat er van de ruim 200 miljoen euro die wij met ons allen bij elkaar hebben gebracht nog maar een klein gedeelte (de meeste optimistische schatting is de helft) is uitgegeven. Er kan eenvoudig niet gebouwd worden omdat er geen vergunningen, overdrachten van stukken land, en ga zo maar door zijn. En net als is Thailand is er in alle getroffen landen een hoge prioriteit voor de herbouw van toeristische gebieden. En wat individuele financiële hulp betreft kun ja natuurlijk niet gewoon geld gaan ronddelen. Je moet eerst een goede inventaris hebben. Ook daar heb je de plaatselijke autoriteiten voor nodig.

Je wordt er een beetje moedeloos van. Er is een natuurramp van ongekende omvang geweest, en de internationale hulporganisaties kunnen hun werk niet of slechts zeer langzaam doen, hoofdzakelijke omdat er te veel 'papierwerk' moet gebeuren. Maar dart 'papierwerk' gebeurt niet. Hebben we al dat geld nu voor niets gegeven? Ik hoop het niet. Het staat veilig op Nederlandse banken en het groeit daar nog wat aan. Als er uiteindelijk toch gebieden worden drooggelegd en herbouwd, ook al duurt dat nog een aantal jaren is ons geld niet voor niets gegeven. Het ligt niet aan de hulporganisaties dat het zo langzaam gaat.
hasekamp on 12.28.05 @ 01:44 PM CET [link]


Sunday, December 25th

De Thaise taal (6)


Op deze eerste Kerstdag een korte bijdrage, maar niettemin belangrijk genoeg om even voor te gaan zitten. Tijdens het opruimen (of eigenlijk herschikken) van mijn boekenkast kwam ik weer een voortreffelijk leerboek voor de Thaise taal tegen. Nu ik 'Manee and Friends' on-line voltooid heb, lijkt dit me het meest logische vervolg, voor ik verdere teksten op www.learningthai.com ga proberen te lezen.

Het boek heet 'The Fundamentals of the Thai Language' en de auteurs zijn Stuart Campbell en Chuan Shaweevongs. De uitgave die ik heb (de fifth edition) is ongedateerd, maar het voorwoord bij de 'fourth edition' is uit 1968. Mijn editie zal dus uit de zeventiger jaren stammen. Ik heb het boek, voor zover ik mij herinner, in Thailand gekocht.
Verdere gegevens: Distributed by 'Marketing Media Associates' uit Bangkok, Library of Congress Card No. PL 4163. Er staat nog een stempel in met de tekst: 'Distributed by Bangkok Book Distributor Tel. 2523330-1'. Verder vermeldt het nog in 'Sole distrubutors: 'America: Paragon Book Gallery', 'Australia F.W. Cheschire', 'Europe Baily Bros. & Swinfen'. Er staat geen ISBN in het boek vermeld. Daar doen ze in Thailand wel vaker niet aan mee.

En u komt het slechte nieuws: Het boek schijnt uit de handel te zijn. Dat las ik tenminste op enkele plaatsen toen ik het probeerde te vinden op het Internet, als service voor mijn lezers. Het is echter zeer de moeite waard om te proberen het antiquarisch op de kop te tikken. Misschien lukt het bij De Slegte. Daar heb ik al vaker vrij obscure boeken over Thailand kunnen kopen.

Na de eerste twee hoofdstukken (die nu vrij snel gaan) doorgenomen te hebben ben ik er van overtuigd geraakt dat dit het meest grondige leerboek voor de Thaise taal is dat ooit geschreven is. Het gaat, zoals het hoort, uit van het Thaise schrift. Ik herhaal hier nog maar eens dat je vrijwel niets zinvols leert uit leerboeken die een transcriptie van het Thaise alfabet als uitgangspunt nemen. Dat is gewoon een ervaringsfeit.

Het boek bevat 26 lessen, en vanaf les 20 komen die lessen hoofdzakelijk neer op het lezen en begrijpen van korte Thaise teksten. Verder bevat het een aantal handige appendices. Er zijn onder meer appendices over de 'classifiers', over de Thaise kalender, over familie relaties (zeer belangrijk, want 'hoe spreek je welk familielid correct aan?'), over de Thaise keuken, over 'hoe gebruik ik een Thais woordenboek' en tenslotte bevat het boek nog een Engels-Thais woordenboek met alle woorden uit het leerboek (ca. 2600).

Wat het boek zo goed maakt, en waarin het ander lesmateriaal ver achter zich laat, is de uitgebreide bespreking van de grammatica van de Thaise taal. Ik hoop dat ik de lezers van dit blog hiermee – ondanks het feit dat het boek waarschijnlijk niet meer via de reguliere handel te verkrijgen is - op weg geholpen heb. Ik nodig iedereen die het boek heeft, of het ergens gezien heeft, uit om dat onder dit stukje te melden. Wel zo handig voor anderen die er ook naar op zoek zijn!
hasekamp on 12.25.05 @ 03:07 PM CET [link]


Thursday, December 22nd

Google advertenties


Je ziet ze steeds meer, de advertenties van Google. Geen schreeuwende banners met flitsende plaatjes, maar kleine tekstadvertenties die gebaseerd zijn op trefwoorden die Google op de pagina aantreft. En ze storen eigenlijk niet. Wanneer je er iets van je gading bij ziet kun je erop klikken, maar ben je niet gediend van advertenties tijdens het surfen, dan blijken ze in de praktijk nauwelijks te storen.

Dit is weer een van die subtiele vernieuwingen waar Google zo goed in is. Webmasters plaatsen ze graag (zie verderop) en surfers storen zich er nauwelijks aan. 'Zo wast de ene hand de andere' zou de kruidenier Grootgrut uit de Bommel-verhalen zeggen.

Waarom zie je ze zo vaak? Dat heb ik me ook afgevraagd en ik ben ens bij Google gaan kijken hoe het systeem eigenlijk werkt. Het is eigenlijk doodsimpel. Je hoeft je alleen maar in te schrijven, en Google genereert de code voor de advertenties. Je kunt uit veel verschillende modellen kiezen. De meeste mensen kiezen voor vier kleine tekstadvertenties naast elkaar.

Voor iedere klik op zo'n advertentie word je als webmaster betaald met een bedragje dat afgeleid is van het bedrag dat de adverteerder aan Google betaalt. Dat is nog eens wat anders dan die schreeuwende banners, waar je met een site van bescheiden omvang niets, nothing, nada mee verdient. Ik heb ooit korte tijd aan zo'n programma meegedaan, maar er letterlijk geen cent aan verdiend, ondanks de mooie beloftes die ze je doen wanneer je je inschrijft. Ik heb wel een paar maanden gratis geadverteerd voor producten en diensten die niets met mijn site te maken hadden, zij het dat ik bepaalde producten en diensten kon uitsluiten.

Nu heb ik op een paar pagina's van mijn site over Thailand zo'n Google ad geplaatst. Alleen op pagina's die eigenlijk geen persoonlijke content bevatten. Zo storen de mensen die voor mijn content komen zich er niet aan. Ook heb ik naast dit blog een balk met Google advertenties geplaatst.
En ik verdien er inderdaad iets mee! Hoeveel? Google zelf zegt daar niets over en ik doe het daarom ook niet. Probeert u het zelf maar uit. Dat is ook wat Google aanraadt. Binnen een maand merk je of het voor jouw site de moeite waard is. Dat kan ik wel garanderen. Je kunt bovendien door 'kanalen' in te stellen onmiddellijk zien welke pagina's het beste resultaat opleveren. Valt het de eerste maand tegen? Haal dan gewoon de code weg en klaar is kees! Misschien haal ik over een paar maanden de code ook wel weg op pagina's waar het tocht weinig of niets oplevert. De eerste maand was echter bemoedigend en ik ga daarom nog minstens een maand door.

Je kunt ook een searchbox op je site plaatsen. Bovenaan de zoekresultaten staan dan een paar 'sponsored links' en wanneer iemand daarop klikt val je ook in de provisie. Maar het leuke is dat je ook je eigen site kunt laten doorzoeken met zo'n Google searchbox. Ik heb eerder een ingewikkeld script gehad om mijn site te laten doorzoeken, maar dat heeft eigenlijk nooit goede resultaten opgeleverd. De Google searchbox werkt daarentegen wel goed.

Ik begin een beetje de indruk te krijgen – en de pers bevestigt dit vermoeden ook keer op keer – dat Google heer en meester op het Internet aan het worden is. Daar kleven natuurlijk gevaren aan, maar wanneer Google verstandig met zijn 'monopolie' om blijkt te kunnen gaan, is er weinig aan de hand. Tekenend voor de situatie is, dat Microsoft bang voor Google aan het worden is. Microsoft wil nu gaan beginnen om met zijn 'live' sites, maar Google die technologie al een tijdlang toe met zijn diverse vernieuwingen.

Wanneer u de advertenties van Google ook eens op uw site wilt uitproberen, klik dan op het logo onderaan de pagina. Binnen ongeveer een maand weet u of het wat voor u is! En wanneer onderaan de pagina niets ziet, gaat u naar de site van Google en vervolgens naar AdSense.

hasekamp on 12.22.05 @ 01:44 PM CET [link]


Wednesday, December 21st

Tuinvogeltelling 2005


De nationale tuinvogeltelling 2005, georganiseerd door de Vogelbescherming en SOVON, werd gehouden in het afgelopen weekend en de uitslag (te vinden op de site van de Vogelbescherming) was niet erg verrassend.

Niettemin is het verheugend dat de – bedreigde – huismus toch weer op de eerste plaats geëindigd is. Het zou toch een schande en eeuwig zonde zijn wanneer dit vriendelijke beestje uit onze tuinen zou verdwijnen omdat de heren bouwers het nodig hebben gevonden om mus-onvriendelijke dakpannen te gaan gebruiken! Ik begrijp trouwens toch niet waarom bouwers niet gestimuleerd worden om mussenpannen te gebruiken. Het is een kleine moeite om op andere pannen over te schakelen en niemand heeft ooit hinder van enige betekenis gehad van huismussen. Maar goed, desondanks staat de mus weer op de eerste plaats.

De top drie was gelijk aan die van vorig jaar: 1) huismus, 2) koolmees en 3) merel. In 2003 was de huismus nog door de koolmees van de eerste plaats verdrongen.
Ook de verdere lijst vertoont weinig verrassingen. Alleen de roodborst op plaats 9 verbaast mij een beetje. Per tuin zul je namelijk hooguit één roodborstje aantreffen of in het paarseizoen hooguit twee (een paartje). Andere roodborsten worden ruw uit het territorium verjaagd. Mensen die dus meer dan twee (of eigenlijk meer dan één) roodborstje geteld hebben, hebben volgens mij dezelfde vogel meer dan eens geteld, en dat was niet de bedoeling.

Ook verrassend vond ik dat er 105 ijsvogels geteld zijn. Blijkbaar ben ik niet de enige die af en toe een ijsvogel in of bij mijn tuin aantreft. Ook andere 'exoten' zijn aangetroffen. Alleen van de ijsvogel verbaasde mij het hoge aantal.

Wanneer u het afgelopen weekend niet mee hebt geteld moet u weer een jaar wachten. Maar u kunt ook tot half januari nog meedoen aan de dagelijkse vogeltelling van SOVON. Kijkt u even op de site voor de spelregels. Dit soort tellingen zijn uiterst nuttig om eventuele veranderingen in het voorkomen van tuinvogels tijdig te signaleren. Doe er dus aan mee!
hasekamp on 12.21.05 @ 05:50 PM CET [link]


Saturday, December 17th

Nieuwe spelling


Vrijwel de gehele Nederlandse pers heeft vandaag bekend gemaakt de allernieuwste spelling, die op 1 augustus 2006 in moet gaan, te zullen boycotten. Alleen 'De Telegraaf' moet er nog even over nadenken. Deze beslissing vervult mij met grote vreugde. Niet alleen is in de nieuwe regels geen logica te ontdekken, maar het is toch ook te gek om in een beschaafd land als Nederland na tien jaar alweer een nieuwe spelling in te voeren. De Engelsen hebben sinds Shakespeare hun spelling misschien een keer gewijzigd en de Fransen sinds de Franse Revolutie ook een keer. De Duitsers misschien ook wel een keer sinds Goethe. Maar wij doen het twee keer per eeuw.

Persoonlijk zou ik er voor zijn om weer terug te keren naar de spelling van 1954, de voorlaatste spelling dus. Ook een periode van vijftig jaar vind ik namelijk rijkelijk kort om e spelling te herzien. En ook toen waren de wijzigingen niet goed te begrijpen. Met name werden (ook) toen wijzigingen aangebracht in de regels voor de tussen-n. Een van de gevolgen was dat alle pannekoekenrestaurants er een 'n' tussen moesten zien te zetten op hun gevel.

En waarom? De regel die tot 1995 gold was zo simpel als wat: een pannekoek bak je in één pan, dus is het een pannekoek en er komt geen 'n' bij. Anders was het bij kippenhok. Daarin wonen immers doorgaans meerdere kippen, dus er moet een tussen-n bij. Zo simpel was het tot 1995. Iedereen, zelfs mensen met weinig scholing konden de regels voor de tussen-n zonder fouten toepassen.


In 1995 vonden de taalwetenschappers op voor mij nog steeds duistere gronden dat deze eenvoudige regels taalkundig niet klopten, en dat er bij de pannekoek een 'n' bij moest, maar bij het kippenhok mocht het zo blijven als het was. Kennelijk was de wetenschappelijk verantwoorde regel die de commissie van wijze mannen bedacht had toch niet zo erg gemakkelijk toe te passen, want nu - slechts tien jaar later - moeten er weer diverse tussen-ennen verdwijnen of juist verschijnen. 'Paddestoel' (een stoel voor één pad, dus geen tussen-n volgens de eenvoudige regel van voor 1995) wordt vanaf 1 augustus 2005 bijvoorbeeld 'paddenstoel'.

Om nog maar te zwijgen van de onbegrijpelijkheid van de overige voorgestelde wijzigingen. Ik pik er een paar uit waar mijn logica niet toereikend voor is. De kerstman wordt de Kerstman, maar het Kerstfeest wordt het kerstfeest. Snapt u het? Appèl (in het leger bijvoorbeeld) wordt appel (precies als de vrucht).
Zo kan ik nog een tijdje doorgaan, maar waarom zou ik? Alleen ambtenaren en (helaas ook) het onderwijs zijn verplicht om de allernieuwste spelling te gaan gebruiken. Wanneer de pers dat niet doet, zullen we er weinig last van ondervinden. We zullen alleen af en toe een 'spelfout' aantreffen in een ambtelijk schrijven (voor zover daarin al sprake is van de kerstman of van paddestoelen).

Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat die hele noodzaak voor alweer een nieuwe spelling niets anders is dan bezigheidstherapie is voor taalkundigen. Welnu, die bezigheidstherapie hebben de wijze dames en heren gekregen. Maar wanneer alleen de Staatscourant die nieuwe spelling gaat gebruiken verandert er achteraf bekeken toch maar weinig.

Op dit blog zult u ook gewoon de nu nog geldende spelling aantreffen, zij het dat er af en toe een verschrijving naar de spelling van 1954 in zal zitten.
hasekamp on 12.17.05 @ 04:54 PM CET [link]


Friday, December 16th

De liederen van Schubert


De liederen (voor zover het Duitse woord 'Lieder' in het Nederlands te vertalen is) van Franz Schubert behoren tot de mooiste uit de muziekliteratuur. En de vertolker bij uitstek van deze Lieder is altijd de Duitse bariton Dietrich Fischer-Dieskau geweest. En hij is zonder twijfel – jaren na zijn 'pensionering' - met zijn vaste begeleider Gerald Moore nog steeds niet geëvenaard als vertolker van deze prachtige muziek,.

Wanneer ik deze vertolkingen beluister ben ik er keer op keer van overtuigd dat er binnen afzienbare tijd ook geen betere vertolkingen te verwachten zijn. Fischer-Dieskau heeft de Lieder van Schubert keer op keer uitgevoerd en opgenomen en steeds (met succes) getracht zijn vertolking te verbeteren. Waarschijnlijk vormen zijn laatste opnamen de ultieme vertolking van de Lieder van Schubert.

Ter gelegenheid van de tachtigste verjaardag van de zanger heeft zijn platenmaatschappij DG een box uitgebracht van de opnamen uit de zeventiger en tachtiger jaren van de vorige eeuw van de Schubert-Lieder door Fischer-Dieskau en Gerald Moore. De doos bevat 21 CD's, die gemiddeld zo'n 70 minuten duren. De doos bevat tevens een CD ROM met de teksten.

De winkeliers van de 'Klassieke Vakhandel' hebben deze doos nu in de 'aanbieding' voor € 49,95, en wanneer u abonnee op Trouw bent, heeft u een paar weken geleden een bon ontvangen waarmee u nog eens € 10 korting op die toch al lage prijs kunt krijgen. We beginnen dan langzamerhand te praten in termen van de CD-prijzen bij de drogist. En we hebben het – zoals gezegd – over de absolute top in de uitvoering van deze muziek van Schubert.

Ik wil daarom de lezers van dit blog attent maken op deze fraaie aanbieding 'zolang de voorraad strekt'. Het enige dat er eventueel op aan te merken is, is dat de teksten alleen op een CD ROM geleverd worden, wat niet mijn persoonlijke voorkeur heeft. Ik houd liever een tekstboek(je) in mijn handen. De doos bevat nog opvallend veel lege ruimte, en het zou mij niet verbazen wanneer er eerder een duurdere uitgave geweest is, met de teksten in boekvorm. Dat zou de lege ruimte in de doos van de huidige uitgave verklaren. Maar goed, we krijgen nu de CD ROM en we kunnen de teksten uiteraard zelf afdrukken wanneer we ze op papier willen hebben.

Rent u dus naar de 'Klassieke Vakhandel' om een exemplaar van deze mooie box te bemachtigen. In het filiaal waar ik hem gisteren gekocht heb, kreeg ik het laatste exemplaar. En geniet van deze hemelse muziek in een vertolking die bijna te mooi is om van deze wereld te zijn.
hasekamp on 12.16.05 @ 03:32 PM CET [link]


Wednesday, December 14th

IJsvogel! (2)


Ik heb enige tijd geleden geschreven dat er een ijsvogel te zien was in mijn eigen woonplaats. Ongeveer een maand later heb ik hem weer gezien, en vandaag zag ik hem voor de derde keer.

Nu bleef hij lang genoeg zitten om hem met de kijker goed te kunnen bekijken. Dan is het werkelijk een fantastisch gezicht, zo'n ijsvogel op een meter of tien afstand, in je eigen tuin! Want het was inderdaad achterin mijn eigen tuin - die aan het water grenst - op een tak, boven de sloot. Een foto heb ik helaas nog niet kunnen maken, maar wat niet is kan altijd nog komen!

Je gelooft je eigen ogen niet. Eerst zie je its dat eerst blauw en dan weer oranje is, en dan realiseer je je dat het een ijsvogel moet zijn. Nu ik hem in mijn buurt driemaal gezien heb, moet hij wel ergens een nest in de buurt hebben. Dat is al verbazingwekkend genoeg, want ijsvogels zijn niet bepaald vogels die dicht bij de mensen een nest bouwen om dan eens in de tuin te komen foerageren. Het zijn rasechte viseters en jagers op vis. Dus wanneer je geen vijver met kleine visjes in je tuin hebt zul je hem daar nooit aantreffen.

Het is mij alleen nog niet helemaal duidelijk waarom ik deze fraaie vogel maar eens in de paar maanden zie, terwijl mijn vrouw of ik toch regelmatig bij, of in de buurt van het raam zitten, juist om de vogels in de tuin te kunnen observeren. Een mogelijkheid zou kunnen zijn dat hij vandaag aangetrokken werd door de grote hoeveelheid 'normale' vogels in de tuin, want het was vandaag nogal druk. Misschien leek het hem daarom een veilige plaats. Laten we maar even geduldig afwachten.

Zodra ik in staat ben om een forto van deze prachtige vogel te maken, zal ik hem uiteraard ook op dit blog plaatsen. Tot dan kan ik u voor zeer fraaie foto's van ijsvogels verwijzen naar ijsvogels.nl. Zoals de naam al doet vermoeden is dat de ultieme site wat betreft ijsvogels in Nederland.

Maar u kunt ook eens een gokje wagen bij Google, door zijn Engelse naam 'Kingfisher' in het zoekveld in te voeren. U zult dan ontdekken dat er elders veel meer soorten ijsvogels zijn. Bijvoorbeeld in de tropen. Uiteraard zijn ze ook daar alleen met een flinke dosis geluk te zien.
hasekamp on 12.14.05 @ 08:37 PM CET [link]


Sunday, December 11th

Halsbandparkieten(3)


halsbandparkiet3 (30k image)


Het is alweer een tijdje geleden dat ik iets schreef over de halsbandparkieten die onze tuin regelmatig bezoeken. Ze komen nog steeds regelmatig en gedragen zich tegenwoordig keurig netjes. Ze vechten nu gelukkig niet meer met elkaar en zijn ook niet meer lawaaierig. Ideale tuinvogels zijn het dus geworden.

Hun aanwezigheid heeft bovendien in dit seizoen nog een extra voordeel: De spreeuwen, die nogal opschrokkerig zijn en die nu in nogal grote aantallen de tuin bezoeken, zijn bang van deze groene vrienden en de halsbandparkieten houden de overmatige voedselconsumptie van de spreeuwen in de tuin dus redelijk in de hand.

Maar de aanleiding voor dit korte stukje over de halsbandparkieten is de foto bovenaan, die ik een uurtje geleden gemaakt heb.
Sinds een paar dagen hebben we het voedsel-assortiment in de tuin uitgebreid met ongepelde pinda's, en het is een lust voor het oog om de halsbandparkieten daarvan te zien eten. Het is absoluut hun favoriete voedsel. Ze halen met hun snavel een (vrijwel) hele pinda uit de dop, en eten die vervolgens op terwijl ze hem in een van hun poten houden.

Kijk maar naar de foto: het beest houdt een pinda in zijn rechterpoot en staat stabiel op zijn linkerpoot, terwijl het de pinda rustig consumeert. Een leuk gezicht, dat ik de bezoekers van dit blog niet wil onthouden!
hasekamp on 12.11.05 @ 02:29 PM CET [link]


Saturday, December 10th

De Thaise taal (5)


Deze keer zal ik – zoals al enige tijd beloofd - ingaan op het gebruik van een Thais woordenboek. De exemplaren die u in Thailand overal kunt kopen zijn weliswaar goedkoop, maar de meeste zijn alleen bruikbaar voor iemand met een behoorlijk kennis van de Thaise taal. Wanneer u namelijk van het Engels naar het Thais wilt gaan weet u niet hoe u de gevonden woorden uit moet spreken en wanneer u van het Thais naar het Engels gaat weet u niet hoe u moet zoeken. Ik zal op beide problemen kort ingaan
Eerst van het Engels naar het Thais. U vindt wat u zoekt, maar u weet niet hoe u het gevonden woord moet uitspreken. Zolang u nog niet zover bent dat u dat wel weet, raad ik u aan om een woordenboek aan te schaffen dat tevens een transliteratie bevat. Het is moordend voor het leerproces (zoals ik in een van mijn eerdere bijdragen al heb geschreven), maar u kunt in dit geval niet anders.

In Thailand heb ik een vrij groot aantal jaren geleden een dergelijk woordenboek (Engels-Thais en Thais-Engels in één band) gekocht met de titel: 'The Conversation Dictionary of the Thai Language' door Dr. Wit Thiengburanathum, de man die zo ongeveer alle Thaise woordenboeken op zijn naam heeft staan. Zeg maar de Thaise Van Dale. Het ISBN-nummer is 974 245 656 9. Het is al heel wat jaren geleden, dus misschien is dit boek niet meer verkrijgbaar.

In dat geval kunt u een ander woordenboek kopen dat ook twee kanten op werkt, en ook voorzien is van een transliteratie. Dat is gemaakt door Benjawan Poomsan Becker. U kunt het bijvoorbeeld bestellen bij Amazon.com.

En de door uitgeverij "Nangsue" in Nederland ooit uitgegeven woordenboeken bestaan ook nog. De website van Nangsue is nu te vinden op http://www.expa.hvu.nl/nangsue/. Die woordenboeken bevatten ook een transliteratie. Maar het zijn de enige van Nederlandse bodem.

In zo'n Thais woordenboek kunt u uw weg van het Engels (of dus zelfs van het Nederlands) naar het Thais wel vinden, maar de andere kant op is het een heel stuk moeilijker. U moet dan namelijk de alfabetische volgorde van de 44 Thaise medeklinkers (ongeveer) kennen en ook de alfabetische volgorde van de 32 Thaise klinkers. Dat is een hele klus, en eerlijk gezegd weet ik daar geen weg omheen.

On-line vindt u ook een paar handige hulpmiddelen op bijvoorbeeld thai-language.com of op de onvolprezen site learningthai.com. Misschien kunt u daar in eerste instantie het best uw toevlucht toe nemen.

Er bestaan ook softwarematige woordenboeken waarin u naar twee kanten kunt zoeken, maar dan moet u natuurlijke steeds uw computer opstarten om een woordje op te zoeken. Dat soort softwarematige woordenboeken zijn in Thailand in meerdere uitvoeringen voor weinig geld te koop. U kunt met Google zelf wel even zoeken of ze ook on-line te koop zijn en of er misschien zelfs een gratis versie is. Tot zover de on-line hulpmiddelen.

Tenslotte zijn in Thailand ook handige en leuke vertaalcomputertjes te koop, maar dat is een onderwerp voor een volgende keer.
hasekamp on 12.10.05 @ 11:04 PM CET [link]


Wednesday, December 7th

Verhuisservice


TNT (het bedrijf dat vroeger PTT en daarna TPG heette) heeft een leuke service: de verhuisservice. Wanneer je verhuist, wordt je post een maand gratis nagezonden, en wanneer ervoor wilt betalen nog langer. Je kunt de service gewoon online afsluiten.

Criminelen hebben inmiddels ook ontdekt hoe hiervan misbruik te maken is. Je sluit deze service op naam van iemand waarvan je de adresgegevens kent af, en je ontvangt alle post van je slachtoffer thuis. Zo kom je aardig wat van hem te weten: je weet waar hij bankiert en of zijn bankrekening de moeite waard is. Je komt binnen die maand waarschijnlijk ook wel te weten waar hij verzekerd is en voor welke bedragen, en ga zo maar door. Wanneer je een beetje geluk hebt krijg je gratis en voor niets een bankpas, een creditcard of een verzekeringspolis op naam van je slachtoffer op de deurmat. Allemaal leuke dingen voor de criminelen. 'Diefstal van identiteit' wordt dit in de pers ook wel genoemd.

Een man, die dit voorval in de pers bracht omdat de officiële instanties hem niet wilden helpen, ontdekte toen hij van een maand vakantie terugkwam dat hem dit overkomen was. Hij vond een brief van TNT, waarop zijn aanvraag voor de verhuisservice (die hij zelf nooit gedaan had!) bevestigd werd. Bij de TNT vond hij geen gehoor. Hij had - mind you! - maar moeten reageren toen de schriftelijke bevestiging kwam. Maar daar kon hij niet op reageren, want toen was hij al op vakantie. Na een maand kwam hij terug en toen was al zijn post van de afgelopen maand weg.

De politie had ook al geen belangstelling voor de zaak, toen de man aangifte van oplichting deed. En dat terwijl er toch een mooi aanknopingspunt was: Het adres waar de post naartoe gestuurd werd in de maand dat de man weg was stond keurig op de bevestiging.
Maar onze vrienden van de politie hebben helaas niet eens de moeite genomen om op dat adres eens een praatje te gaan maken. De gedupeerde is er zelf wel langs gereden, en constateerde dat de woning bewoond was. Hij durfde echter niet aan te bellen, wat ik me ook goed kan voorstellen.

En zo wordt er dus – gestimuleerd door een ex-overheidsinstantie - weer een nieuwe vorm van criminaliteit in het leven geroepen, die niet bestreden wordt. Het meest kwalijke vind ik nog dat TNT niet van plan is om ook maar iets te doen waardoor deze vorm van oplichting in de toekomst minder gemakkelijk wordt. Ze zouden de service bijvoorbeeld alleen op een postkantoor kunnen laten afsluiten, na deugdelijke legitimatie. We moeten tenslotte altijd een legitimatiebewijs bij ons dragen. TNT vindt (zie hun website) dat de zaak voldoende beveiligd is door de bevestigingsbrief. Het is immers zo gemakkelijk dat de service ook online kan worden afgesloten.

Dat de politie zelfs niet even een bezoekje brengt aan het adres waar de post een maand lang bezorgd is, en waar dus zeker bewijsmateriaal te vinden moet zijn, is helemaal onbegrijpelijk. Is er naast het uitdelen van bekeuringen en het beschermen van politici en 'topkriminelen' geen tijd meer voor de politie om de burgers tegen vermogensdelicten te beschermen? Heeft de gedupeerde burger geen recht op zelfs maar een minimaal onderzoek in zo'n geval?

Laten we vanaf nu ieder papier met adres- en andere persoonlijke gegevens maar in de versnipperaar doen. Verder zie ik zelf geen mogelijkheden om mij te beveiligen tegen deze nieuwe vorm van oplichting. Bij TNT kan de verhuisservice in ieder geval niet geblokkeerd worden.
hasekamp on 12.07.05 @ 05:18 PM CET [link]


Tuesday, December 6th

De Thaise taal (4)


Inmiddels heb ik de website Learning Thai goed verkend, en ik denk dat iedereen die een beetje doorzettingsvermogen heeft hier heel goed de beginselen van de Thaise taal kan leren. Het beste begin lijkt me de cursus "Reading with Manee and Friends". Die cursus is in feite de weergave van een boekje voor de lagere school. Als Thaise kinderen de taal daarmee kunnen leren, moeten wij het ook kunnen.

Ik ben inmiddels bijna door die cursus heen (ik ben bij les 19 van 22) en hoewel ik al een zekere achtergrondkennis heb, is deze systematische aanpak wat mij betreft succesvol. Een probleem is, dat de grammatica vanaf les 3 ontbreekt, en dat je dus problemen krijgt met de toonregels. Die worden in 'Manee' niet goed uitgelegd. Maar elders op de site kun je een 'Thai tone trainer' (wat in feite een stukje van de website is) downloaden. Je hoeft niets te installeren, maar je kunt gewoon klikken op het bestand en je herkent de webpagina's. En die toonregels zijn essentieel en tevens een van de grootste struikelblokken van de taal.

Wanneer je die trainer een keer of vijf (of hoeveel voor u ook optimaal is) keren hebt doorlopen, en de erin opgenomen 'examens' met een score van meer dan 95% voltooid hebt, snap je de regels voor de tonen behoorlijk goed en heb je tevens een paar leuke 'bloopers' geleerd.
Door een voor ons westerlingen nauwelijks te horen verschil in uitspraak verandert 'wilt u melk voor mij inschenken' bijvoorbeeld in 'wilt u voor mij met uw borsten schudden'. Toch wel handig om te weten, bij het ontbijt.

Verder heeft de site (wanneer u 'Manee' af hebt, want je moet wel consequent zo'n onderdeel van het begin tot het einde afmaken) korte verhaaltjes om beter te leren lezen en luisteren (ze zij er ook als MP3-bestanden), handige rijmpjes om bijvoorbeeld de medeklinkers te onthouden, veel korte stukjes conversatie, een heel handig onderdeel om borden in Thailand te leren begrijpen en ga zo maar door. Voorlopig ben ik van mening dat op deze zeer uitgebreide site de beginselen van de Thaise taal beter te leren zijn dan met welke dure cursus dan ook. Essentieel is dat je bij de meeste onderdelen dezelfde methode gebruikt als Thaise schoolkinderen, en die hebben het echt allemaal goed geleerd.

Nu heb ik het nog steeds niet gehad over woordenboeken, want zonder woordenboek kom je in geen enkele taal verder, maar ik beloof dat ik daar een andere keer beslist een stukje over zal schrijven.
hasekamp on 12.06.05 @ 06:50 PM CET [link]


Saturday, December 3rd

Dierenmishandeling (2)


Dierenmishandeling is een misdrijf dat helaas van alle tijden en alle landen is. Mensen menen vaak dat zij heer en meester zijn over alles wat leeft.
Onlangs hebben we echter kunnen vernemen hoe een notoire dierenmishandelaar in ons eigen land tot levenslang veroordeeld is. Meestal komen dierenmishandelaars er met een veel lagere straf, of zelfs ongestraft, vanaf. Die veroordeling tot levenslang was dus een uitzondering, maar een die – gezien het onvoorstelbare leed dat deze man veroorzaakt heeft – mijn rechtsgevoel zeer bevredigt.

Dieren zijn vaak afhankelijk van mensen en wanneer ze mishandeld worden zijn ze doorgaans volkomen weerloos. Ik hoop altijd vurig dat er een hel bestaat. Ik ben ervan overtuigd dat alle dierenmishandelaars daar dan genoegdoening voor hun uiterst laffe daden verschaft zal worden.

Je hebt mensen die een hond 'nemen' en het dier vervolgens aan een boom vastbinden wanneer ze met vakantie gaan en het dier daarbij een beetje lastig wordt. Let wel, we hebben het hier over honden, 'man's best friend'. Een hond doet alles wat binnen zijn vermogen ligt voor zijn baas. Je hebt ook mensen die hun dieren schandelijk verwaarlozen. Kijkt u eens naar het werk van de dierenambulance van Miami, dat wekelijks te zien is op Animal Planet.

In de afgelopen tijd heb ik over twee zeer ernstige vormen van dierenmishandeling gelezen, die ik hier wil vermelden. Het eerste geval betreft een gibbon. Deze mensapen zijn totaal ongeschikt om als huisdier gehouden te worden en zullen een mens nooit als hun meerdere erkennen. In de landen waart de gibbon voorkomt worden deze prachtige dieren niettemin 'als huisdier' of voor gebruik in de toeristenindustrie gevangen. Daarbij wordt altijd de moeder, en worden vaak beide ouders gedood. Baby gibbons zien er lief uit, maar ze worden snel groot en worden dan 'moeilijk'.

Een 'eigenaar' van een gibbon in Thailand zou het lastige dier wel eens een lesje leren en hakte het dier zijn hand af. Nu verplaatsen gibbons zich door aan hun (speciaal voor dat doel gevormde) handen van tak naar tak te slingeren. Dit dier was na dat 'lesje' dus invalide geworden. Vergelijk het maar met een mens met één been. Ik weet niet of de man nog passend gestraft is. De gibbon is in ieder geval in een opvangcentrum terecht gekomen. Maar hij kan zich nauwelijks verplaatsen.

Een tweede verbijsterend geval van dierenmishandeling speelde zich ook in Thailand af. Deze keer met een olifant, ooit de nationale trots van dat land. De betreffende olifant was zwanger en kon (en wilde) daardoor minder hard werken in de illegale houtkap. Zijn 'eigenaar' nam daar geen genoegen mee en begon het dier te mishandelen. De olifant kreeg daardoor een miskraam en weigerde daarna vrijwel helemaal om te werken. Haar 'eigenaar' mishandelde haar nu zo zeer dat ze een oog verloor. Toen dat nog niet 'geholpen' bleek te hebben schoot de man het dier 'voor straf' met een pijl het tweede oog uit, zodat het blind was. Dit verhaal raakte gelukkig (maar helaas te laat) bekend, en het dier werd gekocht en liefdevol opgevangen door een vrouw die wel genegenheid voor dieren kan opbrengen.

Ik kan me dit soort mishandelingen nauwelijks voorstellen. Daarom troost ik me maar met de gedachte dat er voor deze mishandelaars een hel is waar ze opgewacht worden. Misschien is het ijdele hoop.
hasekamp on 12.03.05 @ 06:49 PM CET [link]



Wegens aanhoudende problemen door spam-robots is dit blog verplaatst naar Blogger. De archieven - die u nu bekijkt - blijven echter open, zij het zonder mogelijkheid van commentaar.