Blog van René Hasekamp

Een notebook uitzoeken op de HCC dagen

Dit is een vervolg op mijn stukje over mijn frustrerende ervaringen met het on-line uitzoeken en eventueel bestellen van een notebook via de DELL website.
Zoals ik in die eerdere bijdrage heb geschreven, veranderen de aanbiedingen bij DELL bijna dagelijks. Om het aanbod nog ondoorzichtiger te maken krijg je soms gratis een printer bij je aankoop, maar daar heb ik geen behoefte aan. Dan is er bij DELL nog de verplichte software, met name Microsoft® Works®, waar je pas onderuit kunt wanneer je Microsoft® Office koopt. Maar wie wil daar nu honderden euro's aan uitgeven wanneer Open Office.org gratis is? En wat moet mijn vrouw eigenlijk met Excel® of Powerpoint®?
Tenslotte is er bij DELL soms korting op de bezorgkosten van € 98 (voor dat bedrag kan iemand het apparaat uit Amsterdam zo ongeveer per taxi komen brengen), is er soms een percentage on-line korting of is er soms gewoon een korting in euro's. Maar de configuraties uit de drie winkelmandjes die ik in de loop van een week of twee had opgeslagen waren alle drie de volgende keer dat ik ernaar wilde kijken (dat was steed binnen een week, soms binnen een dag) al niet meer geldig.

Het is allemaal zo ondoorzichtig bij DELL, dat ik mijn vorige stukje besloten heb met de opmerking dat ik maar eens zou gaan kijken op de HCC dagen naar een notebook voor mijn vrouw. Want het ging allemaal om een instap- of een een mid-price notebook.
Nu kun je op de HCC dagen natuurlijk niets rustig uitzoeken, dus vooraf oriënteer je je op het Internet. Bij Toshiba vonden we een model dat aardig aan onze wensen voldeed. De Satellite L20-155. De adviesprijs daarvan is € 799, en de laagste prijs die ik op Internet kon vinden was € 749.

We wrongen ons door het luidruchtige game-gebeuren op de HCC dagen heen en kwamen in een van de grootste hallen. Het viel ons – tussen haakje – op dat de beurs dit jaar (een stuk?) kleiner was dan andere jaren. Met name de grote winkelketens lieten het (tenzij ik iets gemist heb) massaal afweten. De enige grote winkelketen die we gezien hebben was MyCom. En daar adverteerde men zowaar met onze favoriete Toshiba Satellite L20-155 voor € 666. Dat is dus € 83 minder dan de laagste prijs op Internet, of € 133 minder dan de adviesprijs.

Na wat verder rondneuzen, en na ontdekt te hebben dat diezelfde computer elders in dezelfde hal gewoon voor de adviesprijs verkocht werd, hebben we ons in de lange rij voor de MyCom stand gevoegd, en na een kwartiertje kwamen we al aan de beurt. De Toshiba stond in een solide, in de fabriek verzegelde, doos klaar. Even pinnen, een tegoedbon van € 5 ontvangen die je later in de winkel van MyCom kunt besteden, en we waren klaar met onze missie. We hebben het pand toen snel verlaten, want druk was het wel.

Het apparaat liet zich zeer gemakkelijk in gebruik nemen en – zoals je van en gerenommeerd merk mag verwachten – werkte alles naar behoren. De software die erop staat is alleen het hoogst noodzakelijke. Je kunt dus zelf bepalen welke software je erop wilt zetten.

Hoe dan ook, mijn vrouw zit nu tevreden te Internetten en persoonlijk vind ik ook dat het apparaat volledig aan onze verwachtingen voldoet. Er zit bovendien een handig introductieboekje bij. DELL verschafte mij destijds (in druk) alleen een quick start guide, een troubleshooting guide en wat reclamemateriaal voor accessoires. De rest stond alleen in een aantal bestanden op de computer. Dat boekje maakt het apparaat voor en beginner nu net iets toegankelijker. En overigens zitten die quick start guide en dat raclamemateriaal ook bij de Toshiba.

Mijn voorlopige conclusie is dat mijn volgende notebook er ook een van Toshiba zal zijn. Maar eerlijk is eerlijk, mijn DELL notebook werkt nog steeds naar behoren. Degelijk is het dus wel.
hasekamp on 11.30.05 @ 07:21 PM CET [link]

Barmsijs

De afgelopen dagen mochten wij in de tuin de barmsijs diverse malen begroeten. Ik heb er zelfs de bovenstaande foto van kunnen maken. Die foto is juist goed genoeg om te laten zien dat het beestje een rode vlek boven op zijn kopje heeft. En die vlek staat er mooi op. Het exemplaar op de foto is een vrouwtje. De mannetjes hebben ook een rode borst, en kunnen daarom soms verward worden met de kneu, die ook (althans het mannetje) een rode vlek op zijn borst en op zijn kop heeft.

De barmsijs die wij nu regelmatig in de tuin zien vliegt samen met een vrij grote groep sijzen. De meeste sijzen blijven uit de buurt van de tuin, hoewel er ook af en toe een komt foerageren.
De sijzen zoeken in een boom niet zo ver van onze tuin naar kleine zaden. Blijkbaar zijn die er in overvloed, want de groep sijzen komt nu dagelijks in een groep van enkele tientallen.

Maar nu terug naar de barmsijs. Dat is een erg 'gezellig' vogeltje in de tuin. Hij (zij) foerageert rustig en is niet erg schuw. Je kunt de barmsijs niet alleen verwarren met een kneu, maar ook met een vink. Het is namelijk een vink-achtige, en in dit seizoen zijn er ook heel wat vinken in de tuin bij ons. De barmsijs is echter wat kleiner, maar het duidelijkste kenmerk is die mooie rode vlek op zijn of haar kop.

Je ziet ze – althans bij ons – alleen in de herfst en winter in de tuin, net als de vinken. In het voorjaar en in de zomer zie je ze soms in bossen en parken. Maar echt vaak zien wij ze niet. Daarom ben ik toch wel een beetje trots op de matige foto boven dit stukje!
hasekamp on 11.28.05 @ 01:02 PM CET [link]

Boekenfestijn

Dit weekeinde ben ik naar het boekenfestijn in Nieuwegein geweest (zie de website). Dat is de mega-giga ramsj voor boeken. Als vaste klant kon ik op donderdag al naar de voorverkoop komen, maar iedereen die ooit zijn naam op een formulier of op de website heeft achtergelaten is vaste klant, dus misschien is het op de andere dagen toch wel rustiger! Het boekenfestijn is enkele malen per jaar in Nederland en enkele malen per jaar in België te vinden. In ieder land minstens vier maal per jaar.

Het heeft voldoende voordelen om vaste klant te worden. Dan krijg je ieder keer een persoonlijke uitnodiging, met daarin een bon voor een gratis boek. Ik ben voor in de vakantie altijd een liefhebber van detectives of andere spannende boeken, en die liggen er altijd wel tussen op die tafel met gratis boeken. Dat is dus in ieder geval alvast meegenomen.

Maar ook verder is er eigenlijk voor iedereen wel iets van zijn gading te vinden. 'You name it, they have it', althans wat de genres betreft. Het assortiment gaat van atlassen via filosofie, fotoboeken, kookboeken, muziek- en filmboeken en computerboeken tot romans, zowel Nederlandstalig als Engelstalig. Tegenwoordig zijn er ook wat CD's en DVD's bij, maar daar moet u zich niet te veel van voorstellen. De prijzen van de boeken variëren van iets lager dan de winkelprijs (voor bijvoorbeeld het nieuwste deel van Harry Potter of voor 'The Da Vinci Code') tot belachelijk laag (bijvoorbeeld € 1,95 voor een complete uitgave van 'Anna Karenina' van Leo Tolstoy).

Veel mensen vertrekken er met een aantal goed gevulde tassen of zelfs met een steekwagentje vol boeken. Ik ben inmiddels wat wijzer geworden en koop net voldoende om het tot het volgende festijn uit te kunnen houden. Maar genieten doe ik wel van het browsen door de boeken.
Het heeft weinig zin – naar mijn bescheiden mening - om bij de aankondiging van het volgende festijn te ontdekken dat je nog 3000 ongelezen pagina's hebt liggen!

Wanneer u nog nooit op zo'n festijn geweest bent, en u bent toch een liefhebber van boeken, dan kan ik u sterk aanraden om vaste klant te worden en af en toe eens naar zo'n boekenfestijn te gaan. Je ziet er beslist de meest uitgebreide boekenverzameling die er in het land te zien is. Het is weliswaar ramsj, maar lang niet altijd pulp. Ik heb er bijvoorbeeld Jan Wolkers, maar ook Harry Mulisch zien liggen. En wanneer u van klassiekers houdt kunt u helemaal uw hart ophalen. Die liggen er allemaal: Charles Dickens, Leo Tolstoy, Andersen, Arthur Conan Doyle, ja wie eigenlijk niet. Die klassiekers liggen er overigens overwegend in het Engels.

Begin februari is er in Nederland alweer een boekenfestijn, en in België alweer in december. Zoekt u de precieze data even op op de website.
hasekamp on 11.27.05 @ 05:45 PM CET [link]

Spreeuwen

Gisteren op het NOS journaal kon u zien hoe een grote zwerm spreeuwen een hele stad in Zuid-Frankrijk onder de spreeuwenmest bedolven heeft. De oorzaak is een grote zwerm spreeuwen die daar neergestreken is, in afwachting van een eventuele verdere tocht naar Spanje.

Het probleem is, dat spreeuwen in zwermen leven, en zeker in (grote) zwermen trekken. Ze komen dus vrijwel altijd in groepen. Wanneer die groepen zeer groot zijn (duizenden to honderdduizenden) kan dat (behoorlijke) overlast geven. De hele stad daar in Frankrijk was bedekt met vogelmest, en het was niet goed mogelijk om er iets tegen te doen. Men probeerde de dieren te verjagen met vuurwerk, maar zo te zien met zeer weinig succes.

Ik vrees voor onze Franse vrienden dat ze er verder niets tegen kunnen doen en gewoon geduld moeten hebben tot de dieren verder trekken. Dat zullen ze ook wel doen, en waarschijnlijk zullen ze in kleinere groepen elders de winter gaan doorbrengen.

Wanneer ze bij ons in Nederland te gast zijn, zijn ze meestal in kleinere eenheden georganiseerd. Toch vinden wij ze ook vaak lastig, en zelfs een vogelaar zoals ikzelf is vaak niet dol op spreeuwen in de tuin.

Dat komt onder meer omdat spreeuwen zulke schrokkers zijn. Ze eten snel en zonder ophouden tot ze verzadigd zijn. Dat gedrag is te verklaren uit het feit dat het kuddedieren, of zo u wenst zwermdieren, zijn. Wanneer je in een grote groep leeft moet je snel je voedsel binnen zien te krijgen, anders is een ander er mee vandoor. Kijk maar naar mensen die uit een groot gezin komen. Die vertonen meestal een vergelijkbaar gedrag. Wanneer je in een groot gezin niet snel je portie tot je neemt, is het eten op.

Toch zijn spreeuwen ook leuke vogels. Hun zang bijvoorbeeld bestaat voor het grootste deel uit imitaties van andere vogels. Ik hoor vaak mussen tsjilpen, maar wanneer ik beter kijk zit er op de plaats waar dat geluid vandaan komt vaak een spreeuw. Spreeuwen zijn prima imitatoren. Je herkent ze echter vaak aan het feit dat ze een soort medley geven van verschillende vogels, of na hun 'mus' er een eigen improvisatie na geven.

Ik heb wel eens gelezen dat spreeuwen ook auto's, mobiele telefoons, en noemt u maar op, nadoen. Zelf heb ik dat nog niet gehoord, maar vroeg of laat zal dat ook wel gebeuren. Dat is toch weer de leuke kant van de spreeuw: 'Gaat de telefoon niet? O nee, het is een spreeuw'.

Wanneer er dus wat schrokkende spreeuwen in uw tuin zijn neergestreken, en zich daar op het voor de kleine vogels bestemde voer storten, bedenkt u dan dat ze meestal niet zo lang blijven. Ze zijn sneller verzadigd dan u denkt, en er blijft nog wel genoeg over voor de mussen, mezen en andere kleine vogels. En luistert u, als compensatie, ook eens naar de fraaie fluitconcerten van de merels. Die zijn echt de moeite waard.
hasekamp on 11.22.05 @ 06:50 PM CET [link]

4,7 miljard voor Pakistan?

Vanochtend stond er weer een foto van Kofi Annan in de krant, lopend door een tentenkamp in Pakistan. In het begeleidende artikel deed hij nogmaals een dringende oproep aan de internationale gemeenschap om geld voor de nasleep van de aardbeving in Pakistan te geven. Totaal is er 4,7 miljard Euro (4.700.000.000 Euro) nodig, waarvan 400 miljoen voor noodhulp. Die noodhulp moet er komen, daar heb ik alle begrip voor. Daarna blijft er € 4.300.000.000 over voor de wederopbouw.

Maar wie kan mij nu eens uitleggen waar dit onbegrijpelijk grote bedrag voor nodig is? De gemiddelde mens kan de omvang van bedragen van honderden miljoenen al niet meer begrijpen, en dus zeker niet van 4,3 miljard. Kofi Annan ook niet. U en ik in ieder geval niet. Het beheren van dergelijke bedragen is ook niet meer beheersbaar.
Maar wie geeft er nu dan toch eens een zeer globale begroting om mee te beginnen. Volgens mijn bescheiden denkraam, dat deze grote bedragen helemaal niet kan bevatten, kun je van 4,3 miljard Euro ongeveer heel Pakistan opnieuw opbouwen.

In een Aziatisch ontwikkelingsland kost een degelijk rijtjeshuis in westerse stijl hooguit € 50.000. Een eenvoudig huis kost minder dan de helft, maar een hut, opgetrokken uit leem of golfplaten niet meer dan een paar honderd Euro. Maak daar van mijn part een paar duizend Euro van. In de bergdorpen van Pakistan moet u aan die laatste categorie denken. De golfplaten hut komt voor Pakistan niet in aanmerking en je zou dus in de eerste plaats moeten denken aan een lemen hut, gezien het klimaat. Maar zegt u nu niet dat de mensen in lemen hutten in mensonwaardige omstandigheden verkeren, want dat vind men in die landen niet.

Wanneer je aldus alle bergdorpen op de oude manier compleet zou herbouwen (wat naar mijn smaak en taak voor de Pakistaanse regering zou zijn), zou je van die 4,3 miljard nog steeds verreweg het grootste deel overhouden. Maar waar zijn die miljarden dan wel voor nodig? De nieuwsrubrieken op de TV hebben ons alleen bergdorpen getoond waar veel woningen vernield zijn.

Er wordt nu noodhulp verleend. En dat is ook nodig. Veel van de tenten, nodig om de mensen enige beschutting te geven in de winter in de bergen, staan er nu, zo blijkt uit de foto in de krant. Misschien nog niet overal, maar ze zijn onderweg. Alleen is het zo dat er op de meeste plaatsen alleen noodhulp verleend wordt in de dalen. De mensen moeten dus afdalen naar die dalen om hulp te krijgen, inclusief (tijdelijke) huisvesting.

Maar dat geeft problemen met de cultuur: Veel mannen weigeren af te dalen, omdat hun vrouwen, zodra ze oog in oog met vreemdelingen komen te staan, onteerd zijn. Die mannen sterven nog liever van kou dan hun vrouwen te laten onteren.
Ja, daar heeft natuurlijk niemand een weerwoord op. Dat staat voor mij op één lijn met de onmogelijkheid om Afrikaanse mannen aan de condooms te krijgen: Dat is in strijd met hun cultuur. 'We want the real thing, that is our culture', heb ik een Afrikaanse man eens met een vreemde gloed in zijn ogen voor de camera zien verklaren. Ja, zo lust ik er nog wel een paar! Wat valt er daar nog op te zeggen?

Ik denk dat er, onder de gegeven omstandigheden in Pakistan, enig water bij de culturele of religieuze wijn gedaan zal moeten worden. Wanneer het praktisch niet mogelijk is om de hulp tot de deur van de mensen te brengen, zullen de mensen naar de hulp moeten komen, aan de voet van de berg.

Maar dat staat geheel los van de vraag waar ik mee begon: Beste meneer Annan, wanneer u meer geld denkt te moeten besteden in Pakistan dan die 400 miljoen aan noodhulp, geeft u dan op zijn minst eens globaal aan waar dat geld aan besteed gaat worden.
hasekamp on 11.19.05 @ 01:06 PM CET [link]

Domino executie

Vandaag is op de commerciële TV zender SBS 6 een uitzending te zien waarin een aantal figuren het wereldrecord omwerpen dominosteentjes wil verbeteren. Zoals we allemaal weten is bij de voorbereidingen van deze recordpoging een verdwaalde mus, die bij zijn zoektocht naar een uitweg uit de zaal een betrekkelijk klein aantal dominosteentjes omgooide, op brute en resolute wijze geëxecuteerd.

De pers, tot en met CNN, maakte melding van deze standrechtelijke executie van een huismus. Daarop verklaarde Endemol, die het project financiert, dat de commerciële belangen die op het spel stonden zo groot waren, dat er geen andere mogelijkheid was om dit probleem op te lossen.

Je kunt je natuurlijk afvragen waar ik me druk om maak. Er sneuvelen dagelijks tenslotte veel meer meer mussen door het toedoen van katten. Maar die katten hebben geen commercieel oogmerk. Blijkbaar is het commerciële belang van de firma Endemol een voldoende rechtvaardiging om een vogel die op de rode lijst staat te doden.
Op het omgooien van een aantal dominosteentjes staat in dit land dus de doodstraf. Voor dieren althans.

En dat stuit mij tegen de borst. Dieren afmaken omdat er commerciële belangen in de amusementssfeer op het spel staan. Wanneer de volksgezondheid in het spel is denk ik er heus wel anders over. Maar het stuit mij behoorlijk tegen de borst dat je om het amusement van een aantal verknipte geesten en de kassa van de firma Endemol veilig te stellen een (beschermd) diertje ongestraft mag doden.

Laten we ons verstand gebruiken en vanavond de uitzending van SBS 6 / Endemol massaal boycotten. Voor de dood van één musje? Ja, maar vooral om de waanzin achter de executie van dit ene diertje.
Als er geen leuke, spannende of interessante film op een ander net is, is er nog altijd de videotheek!
hasekamp on 11.18.05 @ 02:02 PM CET [link]

Beschermde diersoorten op het menu!

Dit is werkelijk te gek voor woorden. Zojuist heb ik in 'The Nation', een zeer betrouwbare Engelstalige krant in Thailand, gelezen dat de nieuwe 'Night Safari' afdeling van de dierentuin in Chiang Mai (de op een na grootste stad in Thailand) in het erbij horende restaurant een 'exotisch buffet' van het vlees van internationaal beschermde dieren, zoals tijgers, leeuwen, giraffen en olifanten gaat aanbieden!

De Thaise dierenbeschermingsorganisaties hebben al furieus gereageerd. Dit soort idiote plannen kun je misschien in sommige Aziatische en Afrikaanse landen verwachten, waar men er op het gebied van de dierenbescherming en over de inhoud van de menukaart andere ideeën op nahoudt dan in de meeste beschaafde landen. Maar het restaurant van de dierentuin in een streng Boeddhistisch land is toch wel de laatste plaats waar je zo'n weerzinwekkend plan verwacht.
Het is te hopen dat er ook internationaal protest zal worden aangetekend. Ik begin daarom maar met er op deze plaats melding van te maken. Hopelijk helpt dat al een beetje.

De directeur van de dierentuin zei bij de opening van het safaripark dat het 'exotische' vlees dagelijks vers en legaal geïmporteerd zal worden. De Thaise premier, Thaksin Shinawatra, zei bij diezelfde gelegenheid dat een doel daarvan is om 'het publieke besef (public awareness) voor natuur en wetenschap' te vergroten.

De directeur deed er nog een schepje boven op door te verklaren dat er ook vlees van krokodillen en honden 'uit eigen land' geserveerd zal worden in het nieuwe restaurant. Het exotische vlees zal door 'vijf buitenlandse experts' worden bereid.

Het schijnt dat het eten van vlees van exotische dieren niet in strijd is met het CITES verdrag (Convention on International Trade in Endangered Species), waar Thailand partij van is. Of de relatief goede de naam van Thailand er in de internationale gemeenschap door zal stijgen valt gelukkig te betwijfelen.
In ieder geval hebben natuurbeschermers in Thailand al gezegd dat deze plannen de indruk zullen wekken alsof Thailand de handel en consumptie van beschermde diersoorten stimuleert. Eerder, aldus deze zegsman, is Thailand al negatief in het nieuws gekomen door de export van 100 tijgers naar China, plannen om olifanten te verkopen aan Australië en door de illegale import van orang oetans uit Indonesië.

Daarbij komt nog dat de meeste dieren voor het nieuwe safaripark uit Kenya afkomstig zijn, en het daarvoor nodige massatransport van dieren tot grote verontwaardiging bij Thaise natuurbeschermers en bij het Thaise publiek heeft geleid. De verwachte sterfte onderweg zou naar namelijk hoog zijn.

Ik sluit deze column nu maar af, een half uurtje na kennisname van het bericht. Hopelijk wordt deze column door veel mensen gelezen en wordt dit nieuws snel over het Internet verspreid.
Thailand is erg gevoelig is voor dalingen in de toeristenstroom. Misschien is internationaal protest tegen het plan om beschermde dieren op het menu te plaatsen daarom is er een goed wapen om het land onder druk te zetten.
hasekamp on 11.17.05 @ 07:02 PM CET [link]

De Thaise taal (3)

Voordat we toekomen aan de in de vorige aflevering beloofde onderwerpen, wil ik eerst nog iets zeggen over de tonen. De Thaise taal is een toon taal, zoals veel Aziatische talen. Dat betekent dat naast de klank van een woord, ook de toon waarop het uitgesproken wordt van belang is voor de betekenis. Er zijn in het Thais vijf tonen: laag, hoog, stijgend, dalend en neutraal. Een woord met dezelfde klank kan dus, afhankelijk van de toon waarop het uitgesproken moet worden, vijf verschillende betekenissen hebben. Soms komen daar in feite nog betekenissen bij voor woorden met een zeer verwante klank.

Om een voorbeeld de geven: de klank die (in fonetisch schrift) het meest lijkt op 'kao' kan de volgende betekenissen hebben: rijst, binnen(gaan), negen, wit, berg, nieuws en hij (of zij). Misschien zijn het er nog wel meer. En de klank die het meest lijkt op 'maa' kan als betekenis hebben: komen, paard en hond. Dus wanneer u de tonen niet zorgvuldig uitspreekt verstaat iemand in Thailand u vaak niet. Soms helpt de context mee voor het begrip, maar soms is de toon echt essentieel. U moet dat vergelijken met onze klemtonen. Een bekend voorbeeld is 'bommelding in plaats van bommelding. En wat dacht u bijvoorbeeld van 'regering' in plaats van 'regering'. Moeilijk te begrijpen!

Ik ben nog steeds niet zo'n held in het Thais, maar ik weet inmiddels wel dat de toon per lettergreep bepaald wordt, en dat die (onder meer) afhankelijk is van het type mede klinker (er zijn drie soorten medeklinkers), van de lengte van de klinker aan het eind van een woord en van een eventueel toonteken. Van die toontekens zijn er vier. Die doorbreken de normale regels. Het valt dus echt niet mee om een woord goed uit te spreken!

Een volgende horde zijn de verwante medeklinkers, die in klank net iets verschillen, maar waarbij het onderscheid voor een ongetrainde leek haast niet te horen is. Zo is er een 't' klank, maar ook een soort 'th' klank (een 'aangeblazen' t). Hetzelfde doet zich voor bij de p en de k. Dat wordt allemaal aangegeven door het gebruik van een bepaalde medeklinker. Vandaar dat er in het Thaise alfabet meerdere medeklinkers zijn met een t-, p-, en k-klank. En vandaar dat het Thaise alfabet 44 medeklinkers en 32 klinkers telt. En die klinkers zijn vaak samengesteld uit meerdere letters.

Een laatste probleem dat ik hier wil noemen is dat bepaalde medeklinkers aan het einde van een woord een andere klank hebben dan aan het begin. Zo wordt een l-klank aan het einde van een woord als een n-klank uitgesproken. En sommige medeklinkers worden aan het eind van een woord helemaal niet uitgesproken.

Ik zal u maar niet verder in verwarring brengen over de problemen van de Thaise taal. Uit het bovenstaande zult u hopelijk begrijpen dat je Thais niet in een paar weekjes leert. En ik denk dat u nu ook wel begrijpt waarom het essentieel is om vanaf het begin de taal aan de hand van het Thaise alfabet te leren. Wanneer u dat niet doet, en dus een fonetisch schrift gebruikt, zult u nooit weten waarom je een woord op een bepaalde manier uitspreekt, en waarom het een bepaalde toon heeft. Dat kan echt alleen maar goed gezien worden aan de hand van de Thaise spelling.

Ik heb u er al eerder op gewezen dat er op het Internet een site is (Learning Thai) waar u onder meer aan de hand van een boekje voor kinderen van de lagere school de eerste beginselen van de taal kunt leren. Toch hebt u een forse achterstand wanneer u een poging waagt aan de hand van dat boekje: de Thaise kinderen die naar de lagere school gaan hebben al een behoorlijke woordenschat en hoeven alleen nog maar te leren lezen, terwijl u daarnaast ook nog eens die woordenschat moet gaan beheersen. Veel succes!

Deze serie over de Thaise taal op dit blog is nog niet afgelopen. Ik kom er in de komende weken of maanden nog een paar keer op terug.
hasekamp on 11.15.05 @ 02:10 PM CET [link]

Een notebook uitzoeken bij Dell

Mijn vrouw wil ook een notebook computer en dat vind ik ook een goed idee. Mijn notebook komt van Dell en heeft al ruim vier jaar goed gefunctioneerd, dus ging ik maar weer eens kijken op de site van Dell. Daar kun je je tegenwordig nog laten adviseren ook. Er kwam een notebook uit de Dimension 6000 serie uit het advies, van ergens tussen de € 650 en € 700.

Vlug naar de betreffende pagina om de 'finishing touch' aan te brengen. Daar wacht je de eerste onplezierige verrassing: Er stond een prijs van ongeveer € 950. 'De geadverteerde prijs bereikt u alleen wanneer u het servicecontract terugbrengt naar 1 jaar pick up and return', of woorden van gelijke strekking, stond er. (Dat zou ongeveer € 250 schelen). Maar Dell raadde mij dat ten zeerste af. Met grote aarzeling heb ik het servicecontract toch maar verminderd tot een jaar, want recht op garantie heb je sowieso volgens het Burgerlijk Wetboek. Hoe je het moet krijgen is een tweede, dat geef ik toe.

Aanvankelijk heb ik hier en daar nog wat verbeteringen op de configuratie toegepast, maar daarmee kwam ik al snel op een prijs van 1100 tot € 1200 uit. Helemaal overnieuw beginnen dus, alleen dat servicecontract terugbrengen en verder niets wijzigen. Dan kom je weliswaar op de geadverteerde prijs, maar je komt toch weer voor een paar onplezierige verrassingen te staan.

Bij het verder naar beneden scrollen bleek ik bijvoorbeeld een gratis printer te krijgen, wat ik niet ongedaan kon maken en die ik niet om kon ruilen voor iets anders. Maar ik wil helemaal geen printer van Dell. Dan moet ik de cartridges iedere keer bij Dell bestellen met een zeer forse opslag voor het transport. Die printer zou dus ongebruikt in de container moeten. Zoiets stuit mij behoorlijk tegen de borst, maar ik heb nu eenmaal al een goede printer en ik kan de cartridges daarvoor voordelig bestellen, zonder bezorgkosten.

Verder naar beneden zag ik dat ik geen tas krijg voor het notebook. En die zou ik nu juist wel willen hebben, in plaats van die printer bijvoorbeeld. Dat kan niet. Je mag natuurlijk wel een tas kopen. Een dure zelfs, maar die koop ik toch liever elders voor dat geld. Nog weer verder naar beneden bleek dat ik verplicht ban om Microsoft® Works® af te nemen. En dat wil ik ook al niet. Ik gebruik Open Office org, en mijn vrouw gaat dat hoogstwaarschijnlijk ook gebruiken. Een prima pakket. In ieder geval beter dan Microsoft® Works®. Tenslotte kreeg ik nog twee softwarepakketten meegeleverd waar ik (mijn vrouw) totaal geen belangstelling voor heb (heeft), al dan niet met een in de tijd beperkte licentie. Daar kom ik ook al niet vanaf, maar daar betaal ik ook voor.

Nog weer verder naar beneden proberen ze je allerlei dingen te verkopen waar je op dat moment niet de minste belangstelling voor hebt, zoals een USB geheugenstick en wat andere gadgets. Die zijn op elke hoek van de straat ook te koop. Die zijn dan wel niet verplicht, maar je moet er toch met een zekere ergernis langs.

Daarna had ik eigenlijk al besloten dat ik eerst maar eens elders moet gaan kijken, maar kom, dacht ik, ik sla de configuratie toch maar even op. Je weet nooit. Je passeert dan een paar schermen waarop Dell je eerst sterk aanraadt om de nieuwe computer door hun te laten installeren. Maar wat valt er nu te installeren aan een notebook? De klep open maken, op de knop drukken en dat is het.
Vervolgens raadt Dell je sterk aan om de gegevens van je oude computer dor hun monteur over te laten brengen, tegen een pittige beloning. Maar mijn vrouw, voor wie het notebook bedoeld is, heeft geen oude computer, en het gaat Dell geen bal aan wat ik op mijn computer heb staan aan data en aan software. Afblijven dus.

Dan ben je er nog niet, want Dell probeert je vervolgens, op weer een ander scherm, een digitale camera te verkopen en ik weet niet meer wat verder nog. Eindelijk kom je bij een scherm waarop je je beoogde configuratie kunt opslaan. Het bezorgen blijkt dan (inclusief BTW) nog eens € 89 te kosten, maar de komende twee dagen zou dat nog gratis zijn. Ik nam dat voor kennisgeving aan.

Ongeveer een week later keerde ik toch weer terug naar de site, en zag tot mijn vreugde dat ik geen gratis printer meer zou krijgen. Nog eens proberen dan maar. Maar nu kwam dezelfde configuratie aanzienlijk duurder uit, want het transport was ook niet meer gratis, de on-line korting was weg of lager en ga zo maar door. Die ene week maakte dus een wereld van verschil.
Nog een paar dagen later ging ik nog een keer terug om te kijken of er nu een betere aanbieding was. En nu was er een compleet nieuw model!! Nadat ik dat model geconfigureerd had en ik al de volgende schermen zonder ze nog eens te lezen weggeklikt had, bleek die nieuwe configuratie exact dezelfde prijs te hebben als de vorige, maar nu kreeg ik daar splinternieuwe technologie voor, want dat nieuwe model bestond nog pas sinds diezelfde dag! Ik sloeg de nieuwe configuratie op, om daar nog eens over na te denken, en verwijderde de oude.

Dat was toch wel interessant. Geen printer meer, helaas wel de ongewenste software en wel het minimale servicecontract, maar technologie – letterlijk - van vandaag! De volgende dag ging ik daarom terug naar mijn opgeslagen mandje, om de configuratie eens netjes uit te printen. Ik zag echter tot mijn verbazing dat de configuratie die ik gisteren had uitgezocht, en die toen voor de eerste dag op de site stond, vandaag niet meer geldig was. Hij bleek duurder geworden te zijn in die ene dag.

Ik laat Dell nu maar voor wat het is en ga op zoek naar een notebook op de HCC-dagen. Er is geen touw vast te knopen aan de verkoop-politiek van Dell, en met de dag veranderen de configuraties en 'acties'. Ik word er niet goed van. Op naar de HCC-dagen!
hasekamp on 11.12.05 @ 07:19 PM CET [link]

Monkey Business

Op National Geographic Channel, Animal Planet en misschien ook op andere TV stations is met een zekere regelmaat het programma 'Monkey Business' te zien. Dit programma is zeer de moeite waard en het is zonder meer een 'must' wanneer u een liefhebber van primaten bent.

Het programma bestaat al jaren en de afleveringen worden ook regelmatig herhaald. Het geeft het dagelijkse leven weer in 'Monkey World' in Engeland, dat te vergelijken is met onze Stichting Aap. De overeenkomst is dat beide instellingen apen opvangen die bij mensen woonden (vaak onder zeer slechte omstandigheden). Een verschil is dat het primaire doel van Monkey World niet zozeer het terugzetten van de dieren in de natuur is (de Stichting Aap streeft hier wel naar), maar het geven van een goed leven aan de apen. Verder heeft Monkey world (in tegenstelling tot de Stichting Aap) tevens een functie als dierentuin. Zijn inkomsten verwerft Monkey World – naast donaties - uit de geheven entreegelden en ongetwijfeld ook uit de uitzendrechten van 'Monkey Business'.

Inmiddels is Monkey World, dat in de eerste afleveringen nog sterk in opbouw was en hooguit enkele tientallen apen huisvestte, uitgegroeid tot een groot park waar meer dan 100 apen wonen. In oudere afleveringen, maar ook wel in recente, is soms te zien waar de apen vandaan komen. Er zijn schrijnende gevallen bij van apen die op een zoldertje van een dierenhandel moesten wonen, zonder het daglicht ooit te zien, van apen die als huisdier gehouden werden – waar geen enkele aap geschikt voor is, en waar de dieren dus doodongelukkig van werden - en van apen die als toeristische attractie misbruikt werden. Wanneer apen door het echtpaar dat eigenaar is van Monkey Wold onder dit soort omstandigheden ontdekt worden, trachten ze de dieren door de autoriteiten in beslag te laten nemen en transporteren ze hen naar Engeland, waar ze een verder leven 'als aap' tegemoet kunnen zien.

Er zijn vooral veel chimpansees, maar ook het aantal orang oetans is in de loop van de jaren sterk toegenomen. Een paar jaar geleden is er verder een vrij groot aantal illegaal gehouden gibbons uit Taiwan bijgekomen. De dieren worden met grote liefde opgevangen, en de hoofd oppasser, Jeremy, gaat zo goed met de dieren om, en de dieren houden zo duidelijk van hem, dat je eigenlijk moet veronderstellen dat deze geweldige man een aap in mensenkleren is. Zonder hem zou Monkey World niet zijn wat het nu is. De man verzint steeds activiteiten om de dieren bezig te houden en om hun intellect te prikkelen.
Zo herinner ik mij een prachtige aflevering waarin de chimpansees voor het eerst een grote watermeloen krijgen. De leider van de groep nam het ding onmiddellijk in beslag en probeerde het open te maken. Toen dat gelukt was en hij ontdekte dat de vrucht veel en veel te groot voor hem alleen was, mochten de anderen ook komen proeven. Keurig in pikorde. Ook het uitdelen van warme aardappels in de koude winter was een gouden vondst van Jeremy en werd zichtbaar door de dieren op prijs gesteld.

Wanneer je regelmatig naar dit programma kijkt, krijg je een aardig idee van apenpolitiek. Daar hebben ze in Monkey World zelf overigens erg veel verstand van, want de dieren zijn zodanig in groepen onderverdeeld op het grote terrein, dat de kans op conflicten minimaal is. Elke nieuwkomer wordt zorgvuldig geobserveerd en dan ingedeeld in een groep, maar de eerste dagen wordt hij of zij niettemin nog uitgebreid geobserveerd, om te kijken of de keuze optimaal was.

En zo leven vroeger mishandelde apen vredig in Monkey World, waardoor misschien wel de ellende die hun door mensen aangedaan is kunnen vergeten. En wij mogen ernaar kijken, en hopelijk leren we er eens en voor al van dat apen geen huisdieren zijn!
hasekamp on 11.09.05 @ 04:10 PM CET [link]

Het wonder van de winterslaap

Sommige dieren houden gedurende de herfst en winter een winterslaap. Voor deze dieren is er in die periode onvoldoende voedsel te vinden, en de natuur heeft ze daarom voorzien van een methode om die periode gezond door te komen. We hebben het in Nederland over dieren als de egel en de vleermuis. En wanneer u de beren in het berenbos van Ouwehands dierenpark ook beschouwt als Nederlandse dieren, horen die er ook bij. Die kunt u gaan bekijken terwijl ze in hun holen in diepe winterslaap gedompeld zijn. Een wonder van de natuur, als bonus bij uw entreebewijs voor het dierenpark.

Tijdens hun winterslaap zetten de dieren hun hartslag en bloedsomloop bijna stil, daalt hun lichaamstemperatuur sterk en teren zij maandenlang op het voedsel dat zij kort voor het begin van hun winterslaap tot zich hebben genomen.

Begrepen wordt het verschijnsel niet, maar wetenschappers staan al jaren in de startblokken om de winterslaap van dieren te verstoren, en hun leven definitief te beëindigen, om te proberen om medicijnen te ontwikkelen die gebaseerd zijn op dit geheim van de natuur. Je moet tenslotte steeds weer wat nieuws bedenken.
Zo zouden wellicht bloedingen kunnen worden voorkomen, wanneer men zou weten hoe dieren in hun winterslaap hun (dan) weinig doorbloede organen in leven houden, donororganen zouden beter houdbaar kunnen blijven en ga zo maar door. Nuttig, maar niet echt nodig. Bij bloedingen kunnen bloedtransfusies worden toegediend en transplantaties kunnen nu ook succesvol worden uitgevoerd, zij het dat dit niet te lang na het overlijden van de donor kan.

Ik heb toch al een gruwelijke hekel aan dierproeven, maar ik vind het vermoorden van dieren in hun winterslaap gevoelsmatig een extra laffe daad. Voorstanders zullen wellicht zeggen dat de dieren er dan nu juist niets van merken, maar die mensen begrijpen mijn gevoelsmatige punt blijkbaar niet.

Nog even iets over dierproeven in het algemeen. Ik vind dierproeven – zoals gezegd – verwerpelijk en ik kijk reikhalzend uit naar het eerste farmaceutische bedrijf dat – in analogie met de Body Shop voor cosmetica – trots aankondigt geen dierproeven te gebruiken bij de ontwikkeling van zijn medicijnen. Ook wacht ik met grote belangstelling op het eerste land dat dierproeven niet meer verplicht stelt voor het op de markt toelaten van ieder nieuw medicijn.

Moeten we dan ophouden met de ontwikkeling van nieuwe medicijnen? Voor heel wat ziekten en ongemakken verdient dat, wat mij betreft, overweging, tenzij die nieuwe ontwikkeling geen dierproeven 'noodzakelijk' maakt. Er zijn voor veel ziekten immers toch al uitstekende medicijnen beschikbaar. En elk nieuw medicijn heeft tenslotte toch weer nieuwe bijwerkingen. Kijkt u maar eens naar de nieuwste generatie pijnstillers. Verder onderzoek naar medicijnen tegen ziekten waar nog geen geschikte remedie tegen is, is een andere zaak.

Daarnaast speelt de filosofische vraag of we inderdaad allemaal in de toekomst wel 200 jaar oud (of misschien nog wel ouder) willen worden. Oud worden willen we allemaal, maar oud zijn willen we geen van allen.
Ik ben geen filosoof en zal dus geen poging doen om die vraag te beantwoorden. Ik heb wel eens met oude mensen gesproken die vonden dat ze inmiddels zo lang geleefd hadden dat wat hun betreft anderen het nu wel eens mogen overnemen. Meer weet ik er ook niet van.

Terug naar het wonder van de winterslaap, want een wonder is het! De egel is uit mijn tuin uit het zicht verdwenen, en in maart zal ik hem 's avonds weer zien rondscharrelen, op zoek na voedsel, wanneer hij ontwaakt is uit zijn winterslaap. Mijn egel is gelukkig veilig voor wetenschappers. Maar wetenschappers weten helaas altijd wel een voorraadje egels (of andere dieren) aan te leggen om in een al dan niet kunstmatige winterslaap te brengen, waaruit de dieren nooit zullen ontwaken. Het is maar te hopen dat dit onderzoek geen bruikbare resultaten oplevert en snel tot het verleden behoort.
hasekamp on 11.06.05 @ 01:56 PM CET [link]

De Thaise taal (2)

Vandaag geef ik wat tips hoe u de Thaise taal kunt gaan leren, wanneer u daar de tijd en energie voor over heeft. Mijn eerste tip is om geen cursus te kopen / te volgen waarin niet uitsluitend met het Thaise alfabet gewerkt wordt.

Ik ben zelf met zo'n cursus begonnen en ik moet zeggen dat je er wel degelijk een zekere woordenschat mee opbouwt, maar je kunt je geleerde woorden niet schrijven en ook niet herkennen wanneer je ze in geschreven vorm tegenkomt. Om een praktisch voorbeeld te noemen: je leert ongetwijfeld een aantal Thaise gerechten. Maar wanneer je die op een spijskaart (die niet tevens in het Engels is) tegenkomt, herken je ze niet. En je kunt na zo'n cursus ook niet verder, want om verder te komen moet je gaan lezen, en dat kun je nu na zo'n cursus nu juist niet.

Wanneer u het met mij eens bent dat je gelijk in het Thaise alfabet moet leren denken (en vroeg of laat wordt u dat met mij eens), vallen de meeste cursussen die u in Thailand kunt kopen eigenlijk al onmiddellijk af. Hetzelfde geldt voor Linguaphone cursus, die ook in Nederland te koop is.

En voor ik verder ga: Toen ik voor het eerst naar Thailand ging heb ik een boekje gekocht met de verleidelijke titel “Easy Thai”. Dat was er overigens inderdaad op gericht om je ook onmiddellijk het alfabet te leren. Dus theoretisch was de opzet goed. Maar in de praktijk kon het dunne boekje natuurlijk nooit voldoen. Dat had ik aan de titel al kunnen zien, want – zoals iemand me sindsdien zo treffend gezegd heeft- "there is no such thing as easy Thai". En daarmee is een heleboel gezegd. De moeilijkste zin die er in voorkwam was zo ongeveer "In Lamphun zijn rijstboeren". Lekker nuttig!

Alle boekjes en cursussen die u beloven dat u in een paar weken een aardig mondje Thais kunt spreken kunt u beter onmiddellijk links laten liggen. Thais leren in een paar weken of zelfs in een paar maanden in onmogelijk. Het is een kwestie van stug doorzetten, maanden en maanden achter elkaar. En u moet gedurende die tijd dagelijks wat Thais lezen. Dat alfabet moet u kunnen dromen. Anders komt er echt nooit iets van van uw Thais terecht.

Goed, blijkbaar bent u een doorzetter. Welk materiaal moet u dan gebruiken? Ik kan twee cursussen aanbevelen. De eerste is een CD-ROM van Courage Software (on-line te koop, zoek even in Google). Die CD bevat 30 lessen waarin uitsluitend het Thaise schrift gebruikt wordt. Alles wordt netjes uitgesproken en er wordt per les ook wat grammatica uitgelegd. Daarnaast bevat iedere les een aantal oefeningen en spelletjes om nieuwe woorden en zinnen te leren. En naast de lessen bevat de cursus ook een gedeelte waarin u het Thaise alfabet goed kunt leren kennen en nog een paar andere handige extraatjes. Van die cursus, mits u er dagelijks aan werkt, leert u zeker een beetje Thais. Waar voor uw geld. Toch valt uw woordenschat nadat u de 30 lessen voltooid hebt een beetje tegen, maar u kunt redelijk omgaan met het alfabet, en dus kunt u daarna verder gaan met het lezen van (eenvoudige) teksten. Daar zijn boekjes voor en die teksten kunt u op Internet ook wel vinden.

Een tweede kansrijke poging zou kunnen beginnen bij de website Learning Thai. Die website is gratis en bevat een schat aan verschillende studiematerialen. Begint u maar met het kleuterboekje "Manee and Friends". Er wordt daarin weliswaar tevens een transcriptie gebruikt, maar die moet u proberen te negeren. Alles word ook duidelijk uitgesproken, dus u heeft die transcriptie niet nodig. U moet gewoon alleen naar de Thaise tekst kijken. Dan maakt u ook een aardige kans er iets van terecht te brengen. Na "Manee and Friends" kunt u op dezelfde site verder gaan net eenvoudige verhaaltjes, borden van allerlei aard en ga zo maar door. Wanneer u echt volhoudt komt u er met die site ook. Hij is ongelofelijk uitgebreid.

Ik zie dat mijn column voor vandaag alweer vol is. Waarschijnlijk kom ik een andere keer nog eens terug op de Thaise taal. Ik heb tenslotte nog niets gezegd over bijvoorbeeld het typen van Thaise teksten en over Thaise woordenboeken.
hasekamp on 11.05.05 @ 09:30 PM CET [link]

De Thaise taal (1)

Ik kom nu al zestien jaar in Thailand, maar mijn kennis van de Thaise taal is nog steeds bedroevend klein. De belangrijkste oorzaak daarvan is, dat het Thais een eigen alfabet heeft en dat het niet meevalt om dat onder de knie te krijgen. Kortom, je kunt je via transcripties een redelijke woordenschat eigen maken, maar ter plaatse kun je die nauwelijks uitbreiden, omdat je niets kunt lezen. En ergens komen zonder dat je ook maar iets kunt lezen is ook al niet bevorderlijk voor je zelfvertrouwen dat je kreeg toen je via een boek, werkend met een transcriptie, dacht een aardige woordenschat verworven te hebben..

Niet alleen het alfabet zelf is een handicap (er zijn voor de meeste van onze medeklinkers enkele alternatieven, die de uitspraak beïnvloeden), ook het feit dat Thais een toontaal is (een woord op verschillende toonhoogte uitgesproken (er zijn vijf tonen) kan verschillende betekenissen hebben). En ook het feit dat de woorden niet door spaties gescheiden worden, maar alleen zinnen gescheiden worden, maakt het extra moeilijk. Zo weet je bij een onbekend woord nooit zeker waar het begint en eindigt, dus weet je ook niet zeker of je nieuwe woord achteraf bleek te bestaan uit twee woorden. Tenslotte staan de klinkers doorgaans niet achter de medeklinkers, zoals bij ons, maar vaak ervoor, erboven of eronder en soms gedeeltelijk voor en gedeeltelijk achter een medeklinker. Dat maakt het onderscheiden van aparte woorden extra moeilijk. Trouwens voor een bepaalde klank zijn ook vaak meerdere (combinaties van) klinkers mogelijk.

Vandaar dat het me nog steeds zeer veel moeite kost om een eenvoudige Thaise tekst te lezen. Ik raad iedereen die naar Thailand gaat daarom aan, om geen poging te doen om de taal te leren, want wanneer u daar geen half jaar intensief de tijd voor neemt, is alle tijd die u erin investeert verloren. Helaas krijgt u echter ook taalprobleem, wanneer u besluit om u in het Engels uit te drukken in Thailand. Veel Thais spreken weliswaar heel behoorlijk Engels, maar ze hebben een wat afwijkende manier om die taal te spreken. Zo storen ze zich nauwelijks aan de klemtoon zoals wij die verwachten, maar leggen ze meestal de klemtoon op de laatste lettergreep van een woord. Ik logeer bijvoorbeeld vaak in het Royal River hotel. Wanneer u dat zo uitspreekt zal vrijwel niemand in Thailand (en in het bijzonder uw taxichauffeur) u begrijpen. U moet dan zeggen Royal River - met zeer sterke nadruk op de laatste lettergrepen - om begrepen te worden.

Een andere keer zal ik eens – voor de die-hards onder u - ingaan op de verschillende leermethoden voor de Thaise taal. Ik kan u nu alvast zeggen dat u er niet komt, met welke fraaie cursus dan ook, wanneer die cursus een transcriptie gebruikt. Ook zal een cursus zonder geluidsmateriaal (CD's) nooit tot een bevredigend resultaat kunnen leiden. Gelooft u mij maar, want ik heb heel wat pogingen ondernomen.

Voor vandaag is mijn column weer vol. Thailand is een prachtig land en het is zeker een bezoek waard. Ook leert de ervaring dat veel mensen er naar terugkeren. Sommigen, zoals ik, doen dat keer op keer. Dan moet u uiteindelijk besluiten om de taal te gaan leren. Hoe u dat het best kunt doen komt hier binnenkort aan de orde.
hasekamp on 11.04.05 @ 03:08 PM CET [link]

Het aantal weidevogels neemt af

Het CBS heeft onderzoek gedaan naar het aantal weidevogels, en hun aantal blijkt snel af te nemen. Vooral de aantallen veldleeuweriken, slobeenden en gele kwikstaarten nemen sterk af. Ieder jaar zijn er ongeveer 8% minder. Als dat zo doorgaat, zijn de aantallen in tien jaar gehalveerd. En de afname gaat het snelst in het westen van ons land. Daar is het aantal van de veldleeuwerikken en gele kwikstaarten de laatste jaren ieder jaar met dertig(!) procent afgenomen. De oorzaak van de snelle afname is niet duidelijk, maar het CBS zegt dat de beschermende maatregelen die de laatste jaren op veel plaatsen zijn genomen de daling niet hebben kunnen stoppen.

Dit is verontrustend nieuws. Dit jaar nog heeft de vogelbescherming actie gevoerd om de veldleeuwerik meer kans te geven. Door boeren zijn in het kader van die actie – tegen een bescheiden vergoeding - kleine veldjes niet gemaaid om de veldleeuwerik meer gelegenheid om te broeden te geven. Gelukkig zijn er nog boeren te vinden die daaraan willen meewerken. Maar het heeft blijkbaar onvoldoende uitgehaald.
Nu zijn veldleeuwerikken toch al niet erg vaak te zien, althans op de plaatsen waar ik als vogelaar geregeld kom. En gele kwikstaarten heb ik alleen nog maar in Limburg gezien.

Maar tot de weidevogels behoren ook – bijvoorbeeld - de kieviten, waar de Friezen zo graag de eieren van rapen, omdat dat “tot hum cultuur behoort”. Dat is altijd een kreet die geen tegenargumenten duldt. Nu weet ik niet of het aantal kieviten merkbaar beïnvloed wordt door die “cultuur”, maar het zou misschien aanbeveling verdienen om in Friesland eens om te zien naar andere cultuur-uitingen.

Of de – wondermooie – kluut ook tot de definitie van weidevogels van het CBS behoort vermeldt het persbericht niet, maar hij behoort wel degelijk tot de weidevogels. Laten we maar hopen dat de kluut niet zo sterk bedreigd is als de nadere genoemde weidevogels. En laten we maar vurig hopen dat de vogelbescherming nog meer ideeën heeft om deze tot het Nederlandse landschap behorende vogels te beschermen! Ik moet al grote moeite doen om een leeuwerik te zien te krijgen, maar kievieten zie ik gelukkig nog vaak. Zal dat ook veranderen in de komende jaren?
hasekamp on 11.02.05 @ 01:04 AM CET [link]