Blog van René Hasekamp

Wegens aanhoudende problemen door spam-robots is dit blog verplaatst naar Blogger. De archieven - die u nu bekijkt - blijven echter open, zij het zonder mogelijkheid van commentaar.

Monday, February 27th

Hitchcock

Wanneer we het over thrillers hebben is Alfred Hitchcock wat mij betreft nog steeds de top. Hij hoefde het bijvoorbeeld niet te hebben van geweld. Een moord vond bij hem doorgaans buiten het zicht van de camera plaats.

Neem nu 'Dial M for Murder', die ik onlangs weer gezien heb. Die film wordt schromelijk onderschat. De remake 'A Perfect Murder' is daarentegen alom geprezen. Ik houd me bij het origineel. Dat is de verfilming van een toneelstuk, en daarom speelt (vrijwel) de hele film zich in één kamer af. Maar het camerawerk is zo goed, dat je je dat achteraf pas realiseert. In die film brengen zowel de voorbereiding als de oplossing van de moord de spanning. En Hitchcock heeft de casting weer geraffineerd verzorgd: Voor de 'slechterik' koos hij een acteur waarmee het publiek zich zou identificeren, terwijl de eigenlijke 'helden' een beetje klunzig ogende of opererende figuren zijn.

Hitchcock gebruikte trouwens liefst (betrekkelijk) onbekende acteurs. Ook bleef Hitchcock liefst in de studio. Hij had een hekel aan het werken op locatie. Zo is het decor voor 'Rear Window' helemaal in de studio opgebouwd. Zijn hekel aan locaties leidde soms tot wel erg 'kartonnen' decors. Berucht is in dit opzicht de scene aan het slot van 'Marnie', waar de straat (tegen het einde van de film) uitkomt op een haven. Maar het havengezicht is zo overduidelijk een geschilderd decor dat je je afvraagt hoe de producers dit hebben kunnen laten passeren.

De sterke punten van Hitchcock zijn onder meer zijn geweldige camerawerk, zijn subtiele uitbeelding van geweld en zijn misleidingen van het publiek.
Dat camerawerk is onvolprezen en ongeëvenaard. Soms kijk je naar een slachtoffer langs het mes van de dader, soms zie je een achteloos slachtoffer iets doen, en draait de camera vervolgens een stukje, waardoor de moordenaar ook in beeld komt.
Maar soms blijkt achteraf dat de 'moordenaar' geen moordenaar is of het 'slachtoffer' geen slachtoffer. Dat is die fraaie misleiding van het publiek.

En wat de subtiele uitbeelding van geweld betreft moet u nog maar eens kijken naar de moord onder de douche in 'Psycho'. U ziet het mes, u ziet aan dat mes (en hoort aan de muziek) dat er gestoken wordt, u ziet alleen een paar korte flitsen van het gillende slachtoffer en daarna een plas bloed. Dat is het. Niemand zal eraan twijfelen dat er een moord gepleegd is. Een lange wrede en bloedige scene is niet nodig. De hele scene duurt misschien ene halve minuut.

Dat 'Psycho' trouwens een waar meesterwerk is, bewijst de – in mijn ogen - derderangs remake uit de laatste decennia van de vorige eeuw. Ik weet het jaartal niet uit mijn hoofd. De reden waarom die gemaakt is, schijnt te zijn dat de maker niet begrepen heeft waarom Hitchcock soms zwart-wit prefereerde boven kleur. De remake is namelijk in kleur. De acteurs in de remake zijn verdienstelijk, exact dezelfde camerastandpunten worden ingenomen, elke scene wordt precies nagespeeld, en dezelfde muziek is gebruikt, maar toch ontbreekt iedere spanning. En wanner je daarna het origineel nog eens bekijkt, zit je weer met kromme tenen.

Hoe deed Hitchcock het toch? Wat ik hierboven zei over camerawerk, misleiding en subtiliteit is ongetwijfeld waar, maar die remake van 'Psycho' bewijst dat er meer was. De meester heeft zijn grootste geheim blijkbaar meegenomen in zijn graf.
hasekamp on 02.27.06 @ 12:49 PM CET [link]

Thursday, February 23rd

Redding voor de huismus?

Is er nu een oplossing gevonden die de huismus in het land kan houden? Ik heb al meerdere maken over deze bescheiden gevederde vriend geschreven, die te weinig geschikte plaatsen heeft om naar zijn zin te nestelen. De dakpannen liggen tegenwoordig te dicht op het dak van de huizen, en laten daarom te weinig ruimte over voor een nest van de huismus. Ook de mussenflat lijkt niet zo vreselijk in trek te zijn, en de liguster is alleen geschikt voor onze vriend de huismus wanneer hij vrij breed en een meter of twee hoog is.

Op de site van de Vogelbescherming is kort geleden een poging om tot een nieuwe oplossing te komen aangekondigd: Een ingenieursbureau heeft de 'vogelvide (®)' ontwikkeld. Die plaats je onder de onderste rij dakpannen en dan ontstaat er meer ruimte tussen de pannen en het dak. Ik moet zeggen dat de tekeningen op de site van de Vogelbescherming niet uitmunten door duidelijkheid, maar wanneer ik ze goed begrijp, worden de dakpannen iets opgetild, waardoor er wat meer ruimte onder komt. Vandaar waarschijnlijk ook de naam 'vogelvide'.

De nieuwe vinding wordt nu uitgeprobeerd bij een aantal proefhuizen. Want wij, mensen, kunnen nu wel denken dat dit de ideale oplossing voor de huismussen is, maar wanneer de mussen daar zelf anders over denken is er nog niets bereikt. Dan moeten we alsnog terug naar de dakpannen van vijftig jaar geleden. En laten we nu eerlijk zijn, wat is daar eigenlijk op tegen?
hasekamp on 02.23.06 @ 08:15 PM CET [link]

Saturday, February 18th

Zelf audioboeken maken

Er blijkt nogal veel belangstelling te bestaan voor mijn stukjes over audioboeken (luisterboeken). Veel van de reacties gaan over het vinden van plaatsen waar (gratis) audioboeken te downloaden zijn. Maar wanneer u de audioboeken van uw keuze niet (gratis) kunt vinden, waarom zou u ze dan niet zelf maken?

In de eerste plaats kunt u veel boeken gewoon door uw computer aan u laten voorlezen. Waarschijnlijk bezit u daar de juiste software al voor: Zowel Microsoft Reader (vanaf versie 2) als Adobe Reader (vanaf versie 6) hebben ingebouwd al software om het boek voor te laten lezen. U komt er zelf wel uit hoe dat moet. Anders kunt u de helpfunctie even raadplegen. Maar dat voorlezen in deze readers werkt standaard helaas alleen in het (Amerikaans) Engels.

Met wat extra software van de Microsoft Reader site werkt dat voorlezen echter ook in het Frans of het Duits, maar niet in het Nederlands.
Voor Adobe Reader weet ik het niet of het programma ook andere talen dan het (Amerikaans) Engels kan voorlezen. Nederlands voorlezen is in ieder geval geen optie voor Microsoft Reader en voor Adobe Reader. Verder werkt Microsoft Reader Het ialleen met LIT-files en Adobe Reader alleen met PDF-files. Overigens kunt u allebei die formaten zelf uit (bijvoorbeeld) Word DOC-files zelf maken. En PDF kunt u ook maken wanneer u Open Office.org gebuikt.

Maar goed. De boeken die u zoekt bestaan niet in de genoemde formaten of u wilt ze in het Nederlands laten voorlezen. Wat dan?

Dan is er meer mogelijk. Er bestaat namelijk ook een (gratis) programma ReadPlease. Voor dat programma kunt u ook (extra, maar eveneens gratis) Nederlands lezende stemmen downloaden. Dat programma werkt bovendien ook voor tekstfiles. En het werkt ook met kopieren en plakken. U kunt dus bijvoorbeeld een PDF-bestand (gedeeltelijk) naar uw klembord kopieren, en het dan plakken in het venster van ReadPlease. Daar kunt u het laten voorlezen, zoals gezegd, desgewenst in het Nederlands.

En dan is er nog het programma yRead, van de onvolprezen site van Spacejock Software. Dat programa doet ongeveer hetzelfde als ReadPlease, maar daarin kunt u direct Gutenberg tekstfiles of HTML-files invoeren, die u vervolgens (helaas alleen in het Engels) kunt laten voorlezen. U kunt de stemmen van yRead verder uitbreiden met die voor Microsoft Reader. Maar voor zover ik weet kunt u geen Nederlands sprekende stemmen voor yRead installeren. Toch bent u nu al weer een heel stuk verder: Vrijwel iedere tekst die u op uw computer digitaal hebt staan, kunt u laten voorlezen door een van de genoemde programma's.

Maar wanneer u dat doet, kunt u natuurlijk ook het geluid van het voorlezen op uw computer opnemen. Het zal even wat uitproberen zijn hoe u een redelijke geluidskwaliteit bereikt, maar het moet lukken.
Maak dan files per hoofdstuk. U krijgt dan grote WAV-files. Daar kunt u een audio CD van maken, wanneer dat uw doel is. Maar er zijn ook genoeg programmaatjes te vinden waarmee u WAV in MP3 kunt omzetten. Wanneer u bijvoorbeeld Audacity gebruikt, en daarin de LAME-codex even kopieert, zoals op de website van Audacity staat aangegeven (heel eenvoudig) kunt u met Audacity WAV in MP3 opzetten. Of wanneer u ook met Audacity opneemt, kunt u het opgenomen bestand gelijk als MP3 opslaan.

Op deze manier kunt u zowel audioboeken op CD als in de vorm van MP3's maken. Het kost even wat computertijd, maar het gaat. U hoeft er tenslotte niet de hele tijd bij te zitten. Wanneer u het onvolprezen Audacity gebruikt, kunt u desgewenst meerdere hoofdstukken aan elkaar opnemen, en ze daarna in stukken knippen. Kortom, alles wat u als digitale tekst heeft kunt u in principe in een audioboek omzetten! En als al het bovenstaande niet naar uw zin is, kunt u er natuurlijk ook zelf voor gaan zitten en een boek in de microfoon voorlezen. Het is maar een weet!
hasekamp on 02.18.06 @ 05:04 PM CET [link]

Wednesday, February 15th

Aandelenkoersen volgen (Spacejock Software deel 2)

Ik heb in mijn vorige stukje geschreven dat ik nog geen vat had op het programma van Spacejock Software om aandelenkoersen te volgen. Inmiddels heb ik dat programma vrij goed bestudeerd en kan ik er meer over zeggen. Het programma heet 'Fcharts' en ik heb het hier uitsluitend over de (gratis) standaardversie.

Je kunt met dit programma van allerlei aandelen wereldwijd de koersen bekijken en analyseren. Het haalt de koersen allemaal op bij Yahoo! Finance en dus moet je de codes die daar gebruikt worden ook in het programma gebruiken. Zo moet je als code voor Philips aan de Euronext in Amsterdam opgeven PHIA.AS (.AS betekent bij Yahoo! Finance 'Amsterdam') en voor BP aan de LSE moet je opgeven BP.L.

Om te beginnen heb ik een tip die veel tijd en ergernis kan besparen: Het programma raadt aan om een aandeel alleen met zijn (nationale) code aan te duiden, en dan bij het ophalen van de historische of dagelijkse koersen de betreffende beurs pas op te geven. Dus Philips invoeren als PHIA, en BP als BP. Maar wanneer je geïnteresseerd bent in aandelen die verhandeld worden op verschillende markten, is het veel handiger om gelijk de Yahoo! Code voor de markt op te geven (dus PHIA.AS). Dan kun je alle aandelen van de diverse beurzen met één muisklik dagelijks bijwerken. Alleen voor de aandelen aan de NYSE en aan de Nasdaq hoef je geen beurs op te geven. Dus bijvoorbeeld gewoon DELL voor Dell en YHOO voor Yahoo!.

Wanneer je van de aandelen die je interesseren de codes hebt ingegeven in het programma en gezegd hebt dat je ze wilt toevoegen aan de database (die database kun je altijd verder aanvullen), kun je de historische koersen gaan ophalen. De helpfile wijst daartoe de weg.

Je krijgt dan standaard in het bovenste scherm voor ieder aandeel een OLHC (Open, High, Low, Close) grafiek te zien met daarbij drie 'moving average' grafieken. In het onderste scherm krijg je standaard MACD (Moving Average Convergence / Divergence) grafieken te zien. Wat je precies uit die grafieken kunt lezen staat voortreffelijk beschreven op StockCharts, een site waar nog veel meer voortreffelijke informatie over aandelengrafieken op staat.
Maar in beide schermen kun je ook allerlei extra gegevens weergeven of de standaard weergaven op allerlei manieren wijzigen.

Je hebt zo een voortreffelijk instrument in handen om koersbewegingen te volgen en technische analyses uit te voeren.
Dit moest ik nog even kwijt, nadat ik een en ander na mijn vorige stukje pas goed begrepen heb. Misschien kost het u (net als mij) wat tijd om het programma goed door te krijgen, maar die tijd is goed besteed.

Het programma FChart is van een even hoge kwaliteit als de andere programma's van Spacejock Software.
hasekamp on 02.15.06 @ 11:42 PM CET [link]

Monday, February 13th

Spacejock Software

Er is veel software te vinden op het Internet, en veel is nog gratis ook. Vandaag wil ik de aandacht eens vestigen op een site uitstekende gratis software, die bovendien zeer regelmatig onderhouden wordt.

Gaat u eens kijken op Spacejock Software en u treft een groot aantal programma's aan, die stuk voor stuk van hoge kwaliteit zijn, uiteraard vrij van spyware, maar ook vrij van ad-ware en die toch regelmatig van een update voorzien worden. Ook bevatten de programma's een goede help-file. De Australische auteur is dus zeer actief en verdient het daarom om in dit bescheiden blog eens in het zonnetje gezet te worden.

Ik heb zelf vrij uitgebreide ervaring met drie van zijn programma's. Om te beginnen met yBook, een reader voor bijvoorbeeld tekstfiles (maar ook andere formaten), en in het bijzonder geschikt voor de teksten van Gutenberg.

Het programma bevat trouwens een speciaal hulpmiddel om de complete beschikbare catalogus van de Gutenberg teksten te downloaden, en vervolgens met een enkele klik een boek uit die catalogus te downloaden. Het programma opent de teksten dan in een gebruikersvriendelijke lay-out, waarin onder meer alle vaste pagina-einden (waar in Gutenberg teksten zo veelvuldig gebruik van gemaakt wordt) te verwijderen. Je kunt via een aantal instellingen de lay-out nog enigszins verder aan je eigen smak aanpassen.
En uiteraard onthoudt yBook waar je gebleven was. Dit in tegenstelling tot de Acrobat Reader (waarin sind enige tijd een e-book reader is geïntegreerd). Daarbij moet je zelf opschrijven op welke bladzijde je gebleven was.

Dan is er BookDB2, een programma waarmee je een database van je boeken kunt aanleggen. Bijzonder handig is het hulpmiddeltje waarmee je – wanneer je het ISBN nummer invult – in een paar databases kunt zoeken en de gegevens van het betreffende boek vaak niet eens meer hoeft in te voeren. Dit werkt overigens (vrijwel) alleen voor Engelstalige boeken, en dan nog boeken die nog in de handel zijn, maar toch.

Ook gebruik ik yWriter2, een hulpmiddel voor auteurs om langere artikelen of boeken te schrijven. Je kunt ieder te plannen hoofdstuk onderverdelen in gedeelten, aantekeningen per gedeelte maken en allerlei statistische gegeven van de stukken waar je aan gewerkt hebt opvragen (en nog veel meer). Bijzonder handig om een boek op te zetten, zelfs al maak je het misschien nooit af. De systematische opzet inspireert om verder te werken.

Spacejock Software heeft verder onder meer een mediaspeler (die ik nog niet geprobeerd heb omdat er al zoveel goede mediaspelers zijn), een programma om aandelenkoersen bij te houden (waar ik zojuist een beetje mee geëxperimenteerd heb, maar waar nog geen vat op heb), en nog meer.

Er is ook een RSS feed beschikbaar. Daarin kun je in één oogopslag zien van welke programma's er een update is. Je kunt dan een update-file downloaden, waarin alleen de gewijzigde bestanden zitten. Ook erg handig! En die updates zijn er – zoals gezegd - vrij vaak. De auteur is dus erg actief.

Dat is wel eens anders bij freeware! En zelfs bij shareware. Ik heb een aantal jaren een programma gebruikt waarvan – toen de auteur inzag dat hij er niet van kon leven – de ontwikkeling van de ene op de andere dag is stopgezet. Leuke service voor je betaalde geld!

Kortom, gaat u eens kijken op Spacejock Software. Wanneer er iets van uw gading bij is, zult u er geen spijt van hebben wanneer u het probeert.
hasekamp on 02.13.06 @ 02:26 PM CET [link]

Friday, February 10th

Het gaat nog steeds slecht met de huismus

Dat is al lager bekend, en ik heb er al eerder over geschreven, maar een aanvulling overt dit onderwerp is op zijn plaats. Ik heb in mijn eerdere stukjes vermeld dat er steeds minder dakpannen zijn (en komen) waarin de mussen goed kunnen nestelen, maar er is nog een tweede probleem.

Steeds minder mensen plaatsen liguster heggen in hun tuin als erfafscheiding. Ze hebben liever een hardhouten schutting uit een tuincentrum. Die heeft minder onderhoud nodig en is daarom favoriet bij de moderne mens, die nergens meer tijd voor heeft, behalve voor zichzelf.

Er zijn zelfs veel mensen die helemaal geen heesters en struiken meer in de tuin nemen. Ze hebben liever een 'mensvriendelijke tuin' dan een vogelvriendelijke tuin. Toevallig hoorde ik vanochtend op Radio West een interview met een tuineigenaar die op zo'n botte manier zei dat de vogels hem geen moer konden schelen en dat hij alleen mensen in zijn tuin wilde zien, dat deze man de directe aanleiding voor dit stukje geworden is.

Niet iedereen hoeft van mij een vogelvriendelijke tuin aan te leggen, en ook niet iedereen hoeft van mij een vogelliefhebber te zijn, maar je tuin volproppen met stenen en asfalt en dan trots zeggen dat je nu eindelijk een onderhoudsvrije 'mensvriendelijke' tuin hebt, gaat mij toch wel veel te ver! Maar vanochtend heb ik moeten horen dat er wel degelijk mensen zijn die er zo over denken. Ik wens deze beton minnende man toe dat zijn kinderen (als hij tenminste wel tijd voor, en interesse in kinderen heeft, en die dan wel duldt in zijn 'mensvriendelijke' tuin) zich vaak aan die stenen zullen bezeren en hem zullen vragen waarom er niets levends in die tuin te zien is.

Maar goed, terug naar de huismus. Die nestelt nu juist graag in de liguster en verblijft daar ook graag in. Ik heb dat zelf goed gezien toen ik kort geleden weer eens in Marken was. De heggen zitten daar stikvol met huismussen. Het is een lust voor het oog en voor het oor, want het getsjilp van de huismus willen we – met uitzondering van de man uit de vorige alinea's – toch voor geen goud missen?

We moeten dus weer liguster gaan planten in onze tuinen, bijvoorbeeld als erfafscheiding. Ik ben onze tuin al aan het inspecteren en hoop de meest geschikte plaats spoedig te vinden. Je moet een liguster wel eens per jaar knippen, maar ja. Wanneer er mussen in komen (en dat gaat zeker gebeuren, want in mijn buurt zijn ze gelukkig nog) krijg je daar veel voor terug.

En wanneer u toevallig een nieuw huis laat bouwen of een oud huis laat opknappen, denkt u dan ook aan een aantal mussenpannen op het dak? Mussen richten echt geen schade aan uw huis aan wanneer ze onder uw dakpannen komen wonen, en ze zullen u dankbaar zijn wanneer u op die manier niet alleen aan huisvesting voor uzelf denkt, maar ook voor de huismus. Wat zou ons land zijn zonder de huismus? Zover willen we het toch niet laten komen? Hij staat op de rode lijst. Laten we ervoor zorgen dat hij daar spoedig weer af kan.
hasekamp on 02.10.06 @ 03:04 PM CET [link]

Monday, February 6th

Verdi (2)

Hoewel het niet de bedoeling is dat mijn stukjes over Verdi een biografie worden, wil ik nog wat biografische gegevens vermelden.
Toen Verdi in Milaan aankwam werd hij weliswaar op het conservatorium geweigerd, maar kon hij dankzij de financiële ondersteuning van zijn plaatsgenoot en weldoener Barezzi uit Busseto studeren bij de nu vergeten componist Vincenzo Lavigna. Hij trouwde met de dochter van Barezzi en kreeg twee kinderen. Zij brachten hun eerste huwelijksjaren in Milaan door en hij schreef er zijn eerste opera 'Oberto' uit, die succesvol was.

Hij kreeg een opdracht om een tweede opera te schrijven: 'Un Giorno di Regno', maar kreeg toen zeer zware tegenslagen in zijn gezin te verwerken: In korte tijd overleden zijn beide kinderen en zijn vrouw. Toen de tweede opera in premiere ging werd die bovendien een fiasco. Verdi besloot toen om nooit meer een opera te schrijven.

Op aandrang van de directeur van La Scala kwam hij hier een paar jaar later op terug. La Scala zat toen erg omhoog, omdat een andere componist het libretto van 'Nabucco' had geweigerd en Verdi besloot te hulp te schieten. 'Nabucco' werd een groot succes. Het koor van slavenkoor werd een regelrechte 'hit' en de mensen floten op straat de melodieën uit de opera. 'Nabucco' kan daarom als het eigenlijke begin van Verdi's carrière als operacomponist gezien worden.

Uit respect voor zijn schoonvader Barezzi (die hem bleef steunen, en die Verdi tot de dood van Barezzi 'schoonvader' is blijven noemen) piekerde Verdi er niet over om te hertrouwen, hoewel hij een operazangers had leren kennen die een belangrijke muzikale rol was gaan spelen in zijn leven. Zij zong de hoofdrollen in de meeste van zijn opera's.

De ster van Verdi steeg zeer snel en de nu gevierde componist werd schatrijk. Hij keerde regelmatig terug naar zijn geboortedorp Busseto en op aandrang van Barezzi liet hij er een huis bouwen. Pas jaren later, na uitgebreid overleg met Barezzi, trouwde Verdi alsnog met de (inmiddels niet meer als zodanig actieve) operazangeres Giuseppina Strepponi, met wie hij ook een aantal jaren samenwoonde. In feite was hun huwelijk bijna voor het nageslacht verborgen gebleven, omdat het zonder enige festiviteit voltrokken werd in een klein bergdorpje, met toevallige passanten als getuigen. Het echtpaar Verdi kreeg geen kinderen meer.

De muzikale carrière van Verdi kende nu muzikaal hoogtepunt na hoogtepunt. Hij werd overal gevraagd op opera's te schrijven (vanuit Parijs, St. Petersburg, vanuit Cairo, Aida ter gelegenheid van de opening van het Suezkanaal etc.). Hij liet ook diverse liefdadige instellingen, zoals een ziekenhuis en een rusthuis voor bejaarde musici, bouwen.
Tot zover een zeer compacte biografie van de componist Verdi, naar aanleiding van een fraaie biografie op een miniserie, die onlangs op DVD is verschenen.

Ik heb in de eerste aflevering al geschreven dat veel werken van Verdi een revolutionair thema hadden en dat Verdi streefde naar compleet muziektheater, waar hij meer en meer in slaagde. Wat mij ook opviel in de miniserie, is dat het in de tijd van Verdi in Italië niet gebruikelijk was om een dirigent voor een opera-orkest te zetten. De concertmeester zorgde er voor dat het orkest correct speelde. In de serie zien we Verdi bij de uitvoeringen van zijn werken dan ook 'vanaf de zijlijn' de opvoering volgen.

De opera's van Verdi behoren no steeds tot de meest geliefde en de meest gespeelde uit de operaliteratuur. Er wordt wel gezegd dat iedere dag ergens in de wereld 'La Traviata' wordt opgevoerd. Maar ook veel van zijn andere werken zijn nog steeds zeer populair in de grote en kleinere operatheaters.

Toen hij tachtig jaar oud was schreef Verdi zijn laatste opera: 'Falstaff'. Na de eerste opvoering van die opera nam hij afscheid van zijn publiek in 'La Scala'. Hij overleed in 1901, op 87-jarige leeftijd, vier jaar nadat zij tweede vrouw overleden was. Die slag was hij eigenlijk niet meer te boven gekomen.
hasekamp on 02.06.06 @ 12:35 PM CET [link]

Friday, February 3rd

D66 heeft 40 jaar bestaan

De politieke partij D66 heeft het veertig jaar uitgehouden. Sinds gisteren is de partij niet meer serieus te nemen. Sinds het vertrek van oprichter – en groot politicus - Hans van Mierlo is de partij keer op keer verder afgezakt in het politieke moeras. Gisteren heeft fractievoorzitter Dittrich, daarbij flink geholpen door fractiegenoot Bakker, de partij wat mij betreft ten grave gedragen.

Dit proces is eigenlijk al enige tijd aan de gang: Eerst zegt D66 (het doet er eigenlijk niet toe wie precies wat gezegd heeft, want alle 'kopstukken' hebben de ene blunder na de andere gemaakt) dat de partij tegen de missie naar Afghanistan is, ook voordat daar inhoudelijk over gepraat is. Vervolgens dreigt de partij om uit het kabinet te stappen als de missie doorgaat. Dan komt het inhoudelijke debat, waarbij de partij stijf haar oren voor de mening van anderen dicht houdt en blijft zeggen dat zij 'tegen' is, zonder dit overigens begrijpelijk te onderbouwen.

Daarna, nadat zich en zeer duidelijke meerderheid heeft afgetekend voor de missie, zegt de partij dat ze, wanneer de missie nu toch doorgaat, alsnog de Nederlandse militairen die erheen gaan steunt (maar tegen de missie blijft), omdat de ze militairen een brede steun verdienen. (Dit laatste is uiteraard juist, maar klinkt wat wrang uit de mond van D66).
In één adem zegt de partij vervolgens dat ze toch maar in het kabinet blijft, omdat het eigenlijk geen zin heeft om eruit te stappen, want de missie gaat immers toch door. Dat dreigen met een crisis was eigenlijk alleen maar bedoeld om de PVDA onder druk te zetten om tegen de missie te stemmen. Dat is niet gelukt en D66 had dat dus verkeerd ingeschat. Jammer, maar iedereen maakt wel eens een foutje! Dreigen met een crisis als politiek speeltje dus. Dat is (was) D66.

Exit D66 uit de serieuze politiek. Hoewel ik nooit op de partij gestemd heb, heb ik soms voor hun standpunten wel respect gehad. Nu is dat niet goed meer mogelijk. De leden van de partij zullen de fractievoorzitter ongetwijfeld binnenkort naar huis sturen, maar wie is erf dan nog om de fractie te leiden? Niemand toch? Exit D66 van het politieke toneel dus.
De ministers in het kabinet mogen misschien nog een tijdje voor spek-en-bonen (of voor rats-kuch-en-bonen) meedoen, als ze hun mond maar houden, maar worden uiteraard door de rest van het kabinet niet meer serieus genomen. Dat liet onze minister-president gisteravond al duidelijk doorschemeren.

hasekamp on 02.03.06 @ 01:42 PM CET [more..]

Wednesday, February 1st

De Thaise taal (7)

Ik ben inmiddels al een aardig eind gevorderd in 'The Fundamentals of the Thai Language', maar het gemis aan gesproken Thai laat zich bij het bestuderen van dat boek toch wel voelen. Daarom ben ik weer eens verder op zoek gegaan naar een (geschreven en gesproken) bron om de Thaise taal te leren, naast dit voortreffelijke boek.

Die bron heb ik nu gevonden in een website met de naam Thai Language. Klik op de linker deur van deze pagian om het hoofdmenu te openen. Deze voortreffelijke site had ik al eens eerder gezien, maar ik heb me toen geërgerd aan het feit dat ik de Thaise teksten op de site niet kon lezen. De site gebruikt geen (tegenwoordig) standaard in Windows aanwezig font, maar van een ander font, dat u eerst als aparte handeling moet installeren. Een zeer kleine investering in tijd en disk-ruimte.

U kunt op een van de pagina's van de site (waar overvloedig naar gelinkt wordt) lezen hoe u dat font moet installeren. Daarna ziet u alle Thaise teksten gewoon in het Thais en blijkt de site een schat aan prima materiaal te bevatten.
Zo is er een andere versie van 'Manee', welk boekje ik al eerder heb aanbevolen, weliswaar zonder de leesoefeningen, maar met iets meer grammatica en wat andere oefeningen dan de 'LearningThai' site. En deze voor mij nieuwe site bevat ook het vervolg (de lessen 23 t/m 40 van 'Manee' (op de site 'Maanii' genoemd). U kunt dus verder waar u gebleven was.

Verder bevat de site een on-line versie van de voortreffelijke 'reader' voor enigszins gevorderden van Mary Haas (ten onrechte gespeld als 'Hass'). Dat is een logisch vervolg op Manii 2. Ook bij die 'reader' worden alle teksten in het Thais en in het Engels gegeven, en ook voorgelezen. Hier kunt u dus weer een stukje verder komen met uw Thaise kennis. Het enige dat u nu toch nog apart nodig hebt is een goed boek met grammatica. 'Fundamentals' is waarschijnlijk niet meer te koop, maar kijkt u eens rond wat er wel is. De Slegte heeft misschien iets. Ieder boek met grammatica is natuurlijk goed, wanneer het – en dat herhaal ik met klem - maar van het Thaise schrift uitgaat. Anders wordt het echt niets.

De hierboven genoemde site bevat ook (links naar) liedjes, die tevens tweetalig en met wat uitleg weer worden gegeven. En natuurlijk worden ze ook gezongen. Prima materiaal! Alleen even dat kleine fontje installeren en u bent een gratis schat aan goed materiaal rijker!

Ik hoop u over enige tijd weer verder te kunnen informeren hoe u het best Thais kunt leren. De vorige zes stukjes zijn te vinden in het archief van dit blog.
hasekamp on 02.01.06 @ 02:14 PM CET [link]

February 2006
S	M	T	W	T	F	S
			1	2	3	4
5	6	7	8	9	10	11
12	13	14	15	16	17	18
19	20	21	22	23	24	25
26	27	28