[Vorige: "D66 heeft 40 jaar bestaan"] [Volgende: "Het gaat nog steeds slecht met de huismus"]

02/06/2006: "Verdi (2)"

Hoewel het niet de bedoeling is dat mijn stukjes over Verdi een biografie worden, wil ik nog wat biografische gegevens vermelden.
Toen Verdi in Milaan aankwam werd hij weliswaar op het conservatorium geweigerd, maar kon hij dankzij de financiële ondersteuning van zijn plaatsgenoot en weldoener Barezzi uit Busseto studeren bij de nu vergeten componist Vincenzo Lavigna. Hij trouwde met de dochter van Barezzi en kreeg twee kinderen. Zij brachten hun eerste huwelijksjaren in Milaan door en hij schreef er zijn eerste opera 'Oberto' uit, die succesvol was.

Hij kreeg een opdracht om een tweede opera te schrijven: 'Un Giorno di Regno', maar kreeg toen zeer zware tegenslagen in zijn gezin te verwerken: In korte tijd overleden zijn beide kinderen en zijn vrouw. Toen de tweede opera in premiere ging werd die bovendien een fiasco. Verdi besloot toen om nooit meer een opera te schrijven.

Op aandrang van de directeur van La Scala kwam hij hier een paar jaar later op terug. La Scala zat toen erg omhoog, omdat een andere componist het libretto van 'Nabucco' had geweigerd en Verdi besloot te hulp te schieten. 'Nabucco' werd een groot succes. Het koor van slavenkoor werd een regelrechte 'hit' en de mensen floten op straat de melodieën uit de opera. 'Nabucco' kan daarom als het eigenlijke begin van Verdi's carrière als operacomponist gezien worden.

Uit respect voor zijn schoonvader Barezzi (die hem bleef steunen, en die Verdi tot de dood van Barezzi 'schoonvader' is blijven noemen) piekerde Verdi er niet over om te hertrouwen, hoewel hij een operazangers had leren kennen die een belangrijke muzikale rol was gaan spelen in zijn leven. Zij zong de hoofdrollen in de meeste van zijn opera's.

De ster van Verdi steeg zeer snel en de nu gevierde componist werd schatrijk. Hij keerde regelmatig terug naar zijn geboortedorp Busseto en op aandrang van Barezzi liet hij er een huis bouwen. Pas jaren later, na uitgebreid overleg met Barezzi, trouwde Verdi alsnog met de (inmiddels niet meer als zodanig actieve) operazangeres Giuseppina Strepponi, met wie hij ook een aantal jaren samenwoonde. In feite was hun huwelijk bijna voor het nageslacht verborgen gebleven, omdat het zonder enige festiviteit voltrokken werd in een klein bergdorpje, met toevallige passanten als getuigen. Het echtpaar Verdi kreeg geen kinderen meer.

De muzikale carrière van Verdi kende nu muzikaal hoogtepunt na hoogtepunt. Hij werd overal gevraagd op opera's te schrijven (vanuit Parijs, St. Petersburg, vanuit Cairo, Aida ter gelegenheid van de opening van het Suezkanaal etc.). Hij liet ook diverse liefdadige instellingen, zoals een ziekenhuis en een rusthuis voor bejaarde musici, bouwen.
Tot zover een zeer compacte biografie van de componist Verdi, naar aanleiding van een fraaie biografie op een miniserie, die onlangs op DVD is verschenen.

Ik heb in de eerste aflevering al geschreven dat veel werken van Verdi een revolutionair thema hadden en dat Verdi streefde naar compleet muziektheater, waar hij meer en meer in slaagde. Wat mij ook opviel in de miniserie, is dat het in de tijd van Verdi in Italië niet gebruikelijk was om een dirigent voor een opera-orkest te zetten. De concertmeester zorgde er voor dat het orkest correct speelde. In de serie zien we Verdi bij de uitvoeringen van zijn werken dan ook 'vanaf de zijlijn' de opvoering volgen.

De opera's van Verdi behoren no steeds tot de meest geliefde en de meest gespeelde uit de operaliteratuur. Er wordt wel gezegd dat iedere dag ergens in de wereld 'La Traviata' wordt opgevoerd. Maar ook veel van zijn andere werken zijn nog steeds zeer populair in de grote en kleinere operatheaters.

Toen hij tachtig jaar oud was schreef Verdi zijn laatste opera: 'Falstaff'. Na de eerste opvoering van die opera nam hij afscheid van zijn publiek in 'La Scala'. Hij overleed in 1901, op 87-jarige leeftijd, vier jaar nadat zij tweede vrouw overleden was. Die slag was hij eigenlijk niet meer te boven gekomen.