[Vorige: "Een notebook uitzoeken op de HCC dagen"] [Volgende: "De Thaise taal (4)"]

12/03/2005: "Dierenmishandeling (2)"

Dierenmishandeling is een misdrijf dat helaas van alle tijden en alle landen is. Mensen menen vaak dat zij heer en meester zijn over alles wat leeft.
Onlangs hebben we echter kunnen vernemen hoe een notoire dierenmishandelaar in ons eigen land tot levenslang veroordeeld is. Meestal komen dierenmishandelaars er met een veel lagere straf, of zelfs ongestraft, vanaf. Die veroordeling tot levenslang was dus een uitzondering, maar een die – gezien het onvoorstelbare leed dat deze man veroorzaakt heeft – mijn rechtsgevoel zeer bevredigt.

Dieren zijn vaak afhankelijk van mensen en wanneer ze mishandeld worden zijn ze doorgaans volkomen weerloos. Ik hoop altijd vurig dat er een hel bestaat. Ik ben ervan overtuigd dat alle dierenmishandelaars daar dan genoegdoening voor hun uiterst laffe daden verschaft zal worden.

Je hebt mensen die een hond 'nemen' en het dier vervolgens aan een boom vastbinden wanneer ze met vakantie gaan en het dier daarbij een beetje lastig wordt. Let wel, we hebben het hier over honden, 'man's best friend'. Een hond doet alles wat binnen zijn vermogen ligt voor zijn baas. Je hebt ook mensen die hun dieren schandelijk verwaarlozen. Kijkt u eens naar het werk van de dierenambulance van Miami, dat wekelijks te zien is op Animal Planet.

In de afgelopen tijd heb ik over twee zeer ernstige vormen van dierenmishandeling gelezen, die ik hier wil vermelden. Het eerste geval betreft een gibbon. Deze mensapen zijn totaal ongeschikt om als huisdier gehouden te worden en zullen een mens nooit als hun meerdere erkennen. In de landen waart de gibbon voorkomt worden deze prachtige dieren niettemin 'als huisdier' of voor gebruik in de toeristenindustrie gevangen. Daarbij wordt altijd de moeder, en worden vaak beide ouders gedood. Baby gibbons zien er lief uit, maar ze worden snel groot en worden dan 'moeilijk'.

Een 'eigenaar' van een gibbon in Thailand zou het lastige dier wel eens een lesje leren en hakte het dier zijn hand af. Nu verplaatsen gibbons zich door aan hun (speciaal voor dat doel gevormde) handen van tak naar tak te slingeren. Dit dier was na dat 'lesje' dus invalide geworden. Vergelijk het maar met een mens met één been. Ik weet niet of de man nog passend gestraft is. De gibbon is in ieder geval in een opvangcentrum terecht gekomen. Maar hij kan zich nauwelijks verplaatsen.

Een tweede verbijsterend geval van dierenmishandeling speelde zich ook in Thailand af. Deze keer met een olifant, ooit de nationale trots van dat land. De betreffende olifant was zwanger en kon (en wilde) daardoor minder hard werken in de illegale houtkap. Zijn 'eigenaar' nam daar geen genoegen mee en begon het dier te mishandelen. De olifant kreeg daardoor een miskraam en weigerde daarna vrijwel helemaal om te werken. Haar 'eigenaar' mishandelde haar nu zo zeer dat ze een oog verloor. Toen dat nog niet 'geholpen' bleek te hebben schoot de man het dier 'voor straf' met een pijl het tweede oog uit, zodat het blind was. Dit verhaal raakte gelukkig (maar helaas te laat) bekend, en het dier werd gekocht en liefdevol opgevangen door een vrouw die wel genegenheid voor dieren kan opbrengen.

Ik kan me dit soort mishandelingen nauwelijks voorstellen. Daarom troost ik me maar met de gedachte dat er voor deze mishandelaars een hel is waar ze opgewacht worden. Misschien is het ijdele hoop.