[Vorige: "Domino executie"] [Volgende: "Spreeuwen"]

11/19/2005: "4,7 miljard voor Pakistan?"

Vanochtend stond er weer een foto van Kofi Annan in de krant, lopend door een tentenkamp in Pakistan. In het begeleidende artikel deed hij nogmaals een dringende oproep aan de internationale gemeenschap om geld voor de nasleep van de aardbeving in Pakistan te geven. Totaal is er 4,7 miljard Euro (4.700.000.000 Euro) nodig, waarvan 400 miljoen voor noodhulp. Die noodhulp moet er komen, daar heb ik alle begrip voor. Daarna blijft er € 4.300.000.000 over voor de wederopbouw.

Maar wie kan mij nu eens uitleggen waar dit onbegrijpelijk grote bedrag voor nodig is? De gemiddelde mens kan de omvang van bedragen van honderden miljoenen al niet meer begrijpen, en dus zeker niet van 4,3 miljard. Kofi Annan ook niet. U en ik in ieder geval niet. Het beheren van dergelijke bedragen is ook niet meer beheersbaar.
Maar wie geeft er nu dan toch eens een zeer globale begroting om mee te beginnen. Volgens mijn bescheiden denkraam, dat deze grote bedragen helemaal niet kan bevatten, kun je van 4,3 miljard Euro ongeveer heel Pakistan opnieuw opbouwen.

In een Aziatisch ontwikkelingsland kost een degelijk rijtjeshuis in westerse stijl hooguit € 50.000. Een eenvoudig huis kost minder dan de helft, maar een hut, opgetrokken uit leem of golfplaten niet meer dan een paar honderd Euro. Maak daar van mijn part een paar duizend Euro van. In de bergdorpen van Pakistan moet u aan die laatste categorie denken. De golfplaten hut komt voor Pakistan niet in aanmerking en je zou dus in de eerste plaats moeten denken aan een lemen hut, gezien het klimaat. Maar zegt u nu niet dat de mensen in lemen hutten in mensonwaardige omstandigheden verkeren, want dat vind men in die landen niet.

Wanneer je aldus alle bergdorpen op de oude manier compleet zou herbouwen (wat naar mijn smaak en taak voor de Pakistaanse regering zou zijn), zou je van die 4,3 miljard nog steeds verreweg het grootste deel overhouden. Maar waar zijn die miljarden dan wel voor nodig? De nieuwsrubrieken op de TV hebben ons alleen bergdorpen getoond waar veel woningen vernield zijn.

Er wordt nu noodhulp verleend. En dat is ook nodig. Veel van de tenten, nodig om de mensen enige beschutting te geven in de winter in de bergen, staan er nu, zo blijkt uit de foto in de krant. Misschien nog niet overal, maar ze zijn onderweg. Alleen is het zo dat er op de meeste plaatsen alleen noodhulp verleend wordt in de dalen. De mensen moeten dus afdalen naar die dalen om hulp te krijgen, inclusief (tijdelijke) huisvesting.

Maar dat geeft problemen met de cultuur: Veel mannen weigeren af te dalen, omdat hun vrouwen, zodra ze oog in oog met vreemdelingen komen te staan, onteerd zijn. Die mannen sterven nog liever van kou dan hun vrouwen te laten onteren.
Ja, daar heeft natuurlijk niemand een weerwoord op. Dat staat voor mij op één lijn met de onmogelijkheid om Afrikaanse mannen aan de condooms te krijgen: Dat is in strijd met hun cultuur. 'We want the real thing, that is our culture', heb ik een Afrikaanse man eens met een vreemde gloed in zijn ogen voor de camera zien verklaren. Ja, zo lust ik er nog wel een paar! Wat valt er daar nog op te zeggen?

Ik denk dat er, onder de gegeven omstandigheden in Pakistan, enig water bij de culturele of religieuze wijn gedaan zal moeten worden. Wanneer het praktisch niet mogelijk is om de hulp tot de deur van de mensen te brengen, zullen de mensen naar de hulp moeten komen, aan de voet van de berg.

Maar dat staat geheel los van de vraag waar ik mee begon: Beste meneer Annan, wanneer u meer geld denkt te moeten besteden in Pakistan dan die 400 miljoen aan noodhulp, geeft u dan op zijn minst eens globaal aan waar dat geld aan besteed gaat worden.