[Vorige: "Mobiele telefonie"] [Volgende: "De noordpool smelt weg"]

10/02/2005: "Reuzenpanda's"

Nu ik onlangs een stukje heb geschreven over beren (waar ik binnenkort nog eens op hoop terug te komen), en het vorige stukje grotendeels over Thailand ging, is dit een goed moment om een stukje te schrijven over de twee reuzenpanda's (of is het tegenwoordig reuzepanda's”?) die de Thaise regering voor tien jaar te leen heeft ontvangen van de Chinese regering.

Ik heb de dieren in de dierentuin van Chiang Mai alweer bijna een jaar geleden bezocht, dus dit stukje is niet helemaal actueel, maar het hoort toch in dit blog thuis.
Je mag zonder aarzeling zeggen dat Thailand apetrots is dat het de dieren voor tien jaar mag huisvesten. Er is een speciale behuizing gebouwd voor de twee dieren, en daarvoor moet je als bezoeker apart entree betalen, en wel een aanzienlijk hoger bedrag dan voor de rest van de dierentuin! Maar doe het, want het is de moeite waard!

Voordat je het fraaie gebouw betreedt, word je erop gewezen dat je uitsluitend op gedempte toon mag spreken in deze bijna heilige ruimte, dat je er geen flitslicht mag gebruiken en moet je je aan nog een paar dringende geboden houden. Wanneer je dat niet doet, wordt je er eenvoudig uitgezet. Er zijn namelijk ook nog eens een stuk of twintig bewakers, annex verzorgers, voor deze twee panda's, en er is cameratoezicht. Zodra je je camera uit de tas haalt word je nog eens door een bewaker (die in dit pandahuis diverse talen spreekt) aan het flitsverbod herinnerd!

De beesten worden onwaarschijnlijk verwend. Op hun verjaardag krijgen ze taart, er is een speciaal terrein aangelegd waar verse bamboe voor de dieren wordt gekweekt, die dagelijks vers wordt aangevoerd en onmiddellijk ultra-vers wordt verstrekt, en ze worden voortdurend met het oog van de bewakers, en met de camera's, geobserveerd, zodat er bij het minste geringste signaal van onbehaaglijkheid of ontevredenheid alarm gegeven wordt.

De ruimte is airconditioned, of liever gezegd nauwkeurig temperatuur-gecontroleerd (zoals bij auto's uit de hoogste prijsklasse), op de ideale leeftemperatuur voor panda's, en de vochtigheid wordt continu op een waarde gehouden waarvan men vermoedt dat die door panda's het prettigst gevonden wordt. Dat is heel wat meer dan de gemiddelde Thai van zijn eigen huis kan zeggen!
Maar dan heb je ook wat! De beide panda's zijn zeer levendig en beweeglijk en hebben het zichtbaar naar hun zin. Ze stellen elkaars gezelschap ook zichtbaar op prijs en spelen steeds met elkaar. Kortom een bezoek aan het pandahuis in Chiang Mai is een lust voor het oog.

Aangezien een van de dieren een mannetje is en het andere een vrouwtje, hopen de Thaise autoriteiten dat er nakomelingen zullen komen. De dieren zijn daar nu nog te jong voor, maar gezien het plezier dat ze met elkaar hebben, mag je hopen dat deze wens in vervulling zal gaan. Het is daarom niet te hopen dat de dieren elkaar als broertje en zusje gaan beschouwen. Ik weet overigens niet welke afspreken er met de Chinese autoriteiten gemaakt zijn over eventuele nakomelingen.

Zoals bekend verwekken reuzenpanda's vrijwel nooit of misschien wel helemaal nooit nakomelingen in gevangenschap. Ook in de natuur gaat dat niet zo best. Ik vrees daarom voor de Thaise autoriteiten dat eventuele nakomelingen ook op reis naar China zullen moeten gaan, maar wie weet mogen de dieren langer blijven wanneer het lukt om nakomelingen te krijgen.

Anders moet hun fraaie “huis van de toekomst” over een jaar of zeven weer worden afgebroken en zal de dierentuin in Chiang Mai het weer met aanzienlijk minder bezoekers moeten doen. Veel bezoekers (zelfs uit het buitenland!) komen namelijk speciaal naar Chiang Mai om het fraaie duo te zien. En zoals u – hopelijk - op de foto ziet, is het zeker de moeite waard!
Dus wanneer u in Thailand komt, moet u zeker de dierentuin van Chiang Mai gaan bezoeken en de (voor Thailand) zeer forse entreeprijs voor het pandahuis ervoor over hebben om iets moois en bijzonders te zien.