[Vorige: "Triple play"] [Volgende: "De Medion MP3 jukebox"]

08/02/2005: "De grauwe gors"

Wij wonen niet zo ver van de Klinkenbergerplas, tussen Oegstgeest en Warmond, en hebben dat gebied onlangs als een interessant vogelgebied ontdekt. Je zult er altijd, wanneer je er tijdens de foerageertijd 's morgens of later in de middag komt, wel een paar putters zien, op het water zijn altijd diverse eenden, onder meer kuifeenden, en een visdiefje zie je er ook meestal wel. Ook trekken er vrij grote groepen groenlingen rond.
Verder zie je er meestal vogeltjes als de tuinfluiter en de braamsluiper. Wat je er nog meer ziet kun je niet voorspellen, maar vanochtend hing er bijvoorbeeld een mooie buizerd boven het gebied.

Maar wat ik hier nu wil melden speelt grotendeels gisteren. We hadden al een aantal kleine, min of meer bekende, vogeltjes gezien, toen we opeens een voor ons onbekend vogeltje in beeld kregen. Een nieuwe vogel geeft altijd een zeker gevoel van opwinding bij een vogelaar. Gelukkig was het beestje vrij lang te zien, maar helaas niet van alle kanten. Driftig bladerden we in onze boekjes, die we uiteraard bij ons hadden. We konden al snel een vrij groot aantal vogels uitsluiten, en daarna bleef als meest waarschijnlijke identiteit van de nieuwe vogel de grauwe gors over. Tevreden gingen we naar huis en noteerden onze waarnemingen. De meest bijzondere waarnemingen, waaronder de grauwe gors, heb ik ook op waarneming.nl gemeld.

Nog geen uur later kwam er al een reactie: “Weet je het wel zeker, want de grauwe gors is erg zeldzaam in Zuid-Holland.” Zo'n reactie wekt bij mij gemengde gevoelens op. De eerste reactie is: “So what, mag ik ook niet eens een bijzondere waarneming doen?” Trouwe lezers van dit weblog zullen weten dat een ver familielid een grote lijst van de meest onwaarschijnlijke waarnemingen op zijn naam heeft staan.
Maar een andere reactie is natuurlijk; “Weten we het wel zeker? Hebben we echt op alle kenmerken gelet? ” Nog maar eens kijken in andere boeken. Tot onze vreugde waren we er daarna nog steeds vrij zeker van dat we een grauwe gors gezien hadden.
Maar je kunt er – zeker in dit seizoen, wanneer er veel juvenielen (jongen) zijn – nooit helemaal zeker van zijn dat je gezien hebt wat je denkt gezien te hebben. We besloten dus om de volgende dag (vandaag) nog eens te gaan kijken.

Aangezien waarneming.nl een vrij populaire site is kregen we in de loop,van de avond het schrikbeeld dat er bussen vol vogelaars naar de Klinkenbergerplas zouden komen, om de grauwe gors ook te zien (respectievelijk om ons te ontmaskeren). Dat zou de aardigheid van het rustige gebied snel verminderen.

Vanochtend stonden we om een uur of tien weer ter plekke. Gelukkig geen bussen met nieuwgierige vogelaars en nog souvenirstalletjes. Het was ghelukkig even rustig als anders. Er waren weer een paar leuke waarnemingen te doen, zoals de putters en de buizerd, die hierboven al genoemd zijn.

Maar hoe zat het nu met de grauwe gors? Er was een grote groep groenlingen, mannetjes, vrouwtjes en juvenielen druk in de weer om voedsel te bemachtigen. Maar daartussen zat weer de vogel die we gisteren gezien hadden en die we gedetermineerd hadden als een grauwe gors. Vandaag konden we hem niet zo goed zien. Hij zat nogal diep tussen de takken. Dus zeker weten we het nog steeds niet.

Ons geweten begon te knagen. Stel dat het bij nader inzien een juveniele groenling was? We dachten van niet, want de jongste groenlingen in de groep die we konden observeren hadden altijd nog een gele streep onderaan hun vleugels, zoals volwassen groenlingen ook hebben. En deze specifieke vogel had die niet. Maar zeker kun je nooit zijn, wanneer je een vogel niet uitgebreid van alle kanten hebt kunnen blijken. Moest ik mijn melding bij waarneming.nl toch maar liever terugtrekken? Ik besloot dit niet te doen. We waren er vandaag zeker niet van overtuigd geraakt dat we geen grauwe gors gezien hadden, al waren we er aan de andere kant nog steeds niet 100% zeker van dat we hem wel gezien hedden.

De conclusie uit dit -hopelijk enigszins boeiende - verhaal moet zijn dat het determineren van vogels moeilijk kan zijn. In de boekjes staan lang niet altijd beide geslachten plus de juvenielen uitgebreid beschreven en afgebeeld. Toch blijft het een mooie hobby. En met de jaren leer je steeds meer. Over een paar jaar herken ik na een minuutje kijken waarschijnlijk veel meer vogels feilloos dan ik tot nogtoe ooit gezien heb!